බැරි වෙලාවත් අශෝක රජතුමා මුස්ලිම් ආගම වැළඳ ගත්තා නම්

See the source image

අපි ඉන්නේ කෝවිඩ් ඇරෙන්නට වෙන අනම් මනම් කතා කිරීමට බැරි තරමේ අවස්ථාවක ය. එහෙත් කොතෙක් කතා කළත් ඒ සඳහා ලැබෙන උත්තරයක් නැති නිසා වෙන දෙයක් කතා කර හිතට සහනයක් ලබා ගැනීමටත් ඒ අතරවාරයේ අපේ සිතීමේ වපසරිය ටිකක් පළල් කර ගැනීමටත් පුංචි උත්සහ කරමු.

ඉතිහාසය තුළ බොහෝ දේ අහම්බෙන් සිදු වේ. එහෙත් එවැන්නකට පසු දිග හැරෙන ඉරණම අපව එක් නිශ්චිත මගක ගෙනියන්නේ ය.

මේ කතාව කියන්නට සිතුනේ මුහුණු පොතේ පළවූ සටහනක් නිසා ය. ඒ බැරි වෙලාවත් ඉන්දියාවේ අශෝක රජතුමා බුද්ධාගම වෙනුවට මුස්ලිම් ආගම වැළඳ ගත්තේ නම් අද අපි කෙසේ ජීවත් වන්නේ ද යන ප්‍රශ්නය මතු කරමින් ය.

එසේ වූයේ නම් අපගේ ගැලවුම් කරුවා වනුයේ අල්ලා දෙවියන් ය. ලවුඩ්ස්පීකරයෙන් පිරිත් වෙනුවට අල්ලා දෙවියන් වහන්සේට කරන යාඥා වලින් අවකාශය පිරී යනු ඇත. අපට ඒ ශබ්ද දූෂණය ඉවසීමට සිදු වන්නේ බුදුන් වහන්සේගේ නාමයෙන් නොව අල්ලා දෙවියන් වහන්සේගේ නාමයෙන් ය.

එසේ වූයේ නම් අප ගේම ඉල්ලනු ඇත්තේ ඉන්දියාවේ හින්දූන් සමග ය. අනේ එහෙම වුනා නම් බුද්ධාගම ගැන මෙලෝ සංසාරයක් අපට දැන ගන්නට වන්නේ නැත.

ඒ නිසා ම අපේ සංසාර චක්‍රය අවසන් කිරීම වෙනුවෙන් නිවන් යෑමක් ගැන කරදර වෙන්නට ද අපට සිදු වන්නේ නැත. බණ භාවනා කරමින් කාලය ගෙවන්නට සිදු වන්නේ ද නැත. දවසට පස් වතාවක් යාඥා කිරීම පමණක් සෑහෙන්නේ ය. මේ ජීවිතයෙන් චක්‍රය අවසන් වන්නේ එක්කෝ දෙව්ලොව අපට අජරාමර තැනක් හිමි වීමෙන් ය. නැත්නම් නිරයේ දිගට ම පැසෙන්නට වරමක් ලබා ගෙන ය.

අපට බෞද්ධයන් මිත්‍ය දෘෂ්ඨිකයන් වන්නේ ය. දාගැබ් පිළිම නැති රටක අතීත සැමරුම් ලෙස ඉතිරි වනු ඇත්තේ වැව් සහ විශාල පල්ලි පමණ ය.

ඌරු මස් හැරෙන්නට සෙසු සියළු මස් වර්ග ද මාළු ද පව් සිදු වනවාය යන බියෙන් තොරව වැළඳීමට අපට අපේ ආගම අනුව අවසර ලැබෙන්නේ ය. බිරිඳ කැමති නම් තවත් බිරින්දෑ වරුන් සමග එක් වීමට තුන්වෙනි සිල්පදය පිළිබඳ බියකින් තොරව පිරිමි අපට අයිතිය ලැබෙන්නේ ය.

පෝය දවසේ පමණක් නොව අවුරුද්දේ සෑම දිනක ම බාර් වසා තබන බැවින් මත්පැන් නිසා ඇති වන කාන්තා හිංසනය ද අවම වනු ඇත. ඒ සැනසීම නිසා ගැහැණු අපට රෙද්දකින් සිරුර වසා ගෙන සිටීමට සිදු වීමේ කරදරය හා බර කැමැත්තෙන් උසුලා ගැනීමට හිතක් ඇතැම් විට පහළ වන්නට පුළුවන.

විමල් වීරවංශ තලේබාන් සංවිධානය නියෝජනය කිරීමට ඉඩ ඇති අතර මේ වන විට ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර හිමියන් අයිසිස් සංවිධානයේ ලංකාවේ සේනාවේ ඉහළ නිලයක් දරනවා වෙන්නට පුළුවන. මහින්ද රාජපක්ෂ ඇතැම් විට අයතුල්ලා කුමේනී කෙනෙක් වී කුරානය අනුව ජීවත් වන තුරා නායක කම් කරනවා ඇත.

පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාරය සිදු නොවන අතර මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට එවැන්නක් සම්බන්ධයෙන් පසු තැවිලි වීමට සිදු නොවීමෙන් එතුමාට අති විශාල සහනයක් දැනෙනු ඇත. හිස මතට කඩා වැටිය හැකි නඩුවක් හෝ හිර දඩුවමක් පිළිබඳ අවසන් නොවන භීතියකින් සිටීමට නම් එතුමාට කොහෙත්ම සිදු වන්නේ නැත.

ඇඳුම් වල උපත්පාලන ජෙල් හෝ කොත්තුවල වඳ පෙති හෝ තිබෙන බවට ලැබෙන පැමිණිලි වලින් ජනයා කලබලයට පත් නොවනු ඇති අතර බියෙන් තොරව ඇඳුම් ඇඳීමටත් කොත්තු කෑමටත් ඉඩ ලැබෙනු ඇත. සාෆි නම් වෛද්‍යවරයාට ද කරදරයක් නැතිව රෝගීන්ට ප්‍රතිකාර කරමින් ජීවත් වීමේ වාසනාව හිමි වනු ඇත.

අන්තර්ජාලයෙන් ඉගෙන ගෙන බුද්ධාගම වැළඳ ගන්නට උත්සහ කරන අයට ඒ බව රහසක් ලෙස සඟවා ගෙන සිටීමට සිදු වන අතර අසු වුවහොත් ජාතියට ද්‍රෝහී වූවන් ලෙස සළකා පරිහාසයට පත් කරනු ලබනවා ඇත. අන්තවාදීනට දැන ගන්නට ලැබුනොත් ෂරියා නීතිය අනුව දඩුවම් ලබන්නට ද ඉඩ ඇත. එහෙත් ආගමට පක්ෂව සිටින තාක් ඔබට ප්‍රශ්නයක් නොවනු ඇත.

අශෝක රජු බැරි වෙලාවත් මුස්ලිම් ආගම වැළඳ නොගෙන හින්දු ආගම තුළ රැඳුනා නම් කුමක් විය හැකි ද? එසේ වූවේ නම් අපට උතුර සමග යුද්ධ කරන්නට සිදු වන එකක් නැති නමුත් ඉහත එකක් වත් සිදු නොවනු ඇත.

එහෙම බැලුවහම අශෝක රජු බුදු දහම වැළඳ ගත්තේ අපේ වෙලාවට ය. ඒ වෙලාවේ හොඳ නරක දන්නේ ඔබ ය. ඒ අනුව ඔබට අශෝක රජ තුමාගේ ගුණ කියන්නටත් නැතිනම් රජුට දොස් කියන්නටත් පුළුවන. මක්නිසා ද වගකිව යුත්තේ ඔහු නිසා ය.

මිත්‍යා විශ්වාස වලට මේ තරම් ලැදි ඇයි?

See the source image

“අපේ රටේ තරුණ පරම්පරාව මිථ්‍යා විශ්වාස කෙරෙහි වැඩි නැඹුරුවක් ඇති බව පෙනේ. ඒකට විශේෂ හේතුවක් තිබෙනවා ද?” මේ මුහුණු පොතේ මිතුරෙකු මට යොමු කළ ප්‍රශ්නයකි. මේ සටහන ඒ සඳහා පිළිතුරක් දීමට මා කරන්නා වූ වෑයමකි. ඔබට ද මේ සංවාදයට දායක විය හැකි ය.

මගේ මිතුරා එම ප්‍රශ්නය සඳහා තරුණ පරම්පරාව පමණක් ඉලක්ක කර ගත්තේ ඇයි ද යන්න නම් මට නොවැටහේ. මක් නිසා ද යත් මෙය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට යන නිධන් ගත රෝගයක් නිසා ය. මට හිතෙන්නේ එසේ කිරීම මගින් ඔහු වත්මන් තරුණ පරම්පරාවට අසාධාරණයක් කර ඇති බව ය. ඒ නිසා මා කැමති පොදුවේ ලාංකිකයා මිත්‍යා විශ්වාස වලට මේතරම් ලැදි ඇයි දැයි විමසීමට ය.

විචාරය වෙනුවට දීනත්වයේ දයාදය

අපව හුරු කර තිබෙන්නේ ප්‍රශ්න කරන්නට නොව අනුගමනය කරන්නට ය. කරබා ගෙන අනුගමනය කරන්නට ය. අන්දරේගේ අම්මා අන්දරේට කිව්වා වගේ දෙන දේ කා ගෝනා වගේ හිටින්නට ය.

හාමුදුරුවන් බණ කී පසු තිබෙන්නේ සාදු කියන්නට ය. කොතෙක් ප්‍රශ්න තිබුණත් ඒවා ප්‍රසිද්ධියේ අහන්නට බැරි ය. ආගම තියෙන්නේ විශ්වාස කරන්නට මිස විචාරය කරන්නට නොවේ ය.

වැඩිහිටියෙකුට කීකරු වෙනව මිසක ප්‍රශ්න කිරීමට අපට අවසර නැත. එය සහගහන අපරාධයකි. වැඩිහිටියෙකු වැරදි දෙයක් කළ ද ඉවසිය යුතු ය. වැඩිහිටියෙකු හා හරිහරියට සංවාදයක යෙදීම පවා සැළකෙන්නේ එකට-එක කීමක් ලෙස ය.  නොමනා වැඩක් ලෙස ය. තියෙන්නේ අහ ගෙන ඉන්නට ය. හූමිටි තියන්නට ය. වැඳ නමස්කාර කර පිළිගන්නට ය.

ගුරුවරුන් ප්‍රශ්න කිරීම විනය විරෝධී වැඩකි. පාසල් ජීවිතයට ම දුක උරුම කර දෙන වැඩකි. ප්‍රශ්න කරන ලද ගුරුවරයාගේ පමණක් නොව ගුරු පරපුරේමත් දෙමාපියන්ගේත් උදහසට ලක් වන වැඩකි.

දෙවියන් ගැන සැක පහල කිරීම වුව දරුණු විපාක හිමිවන කට වරද්දා ගැනීමකි. ඒවාට පිටින් යන අයට හිමිවන්නේ දෙවියන්ගේ ශාපය ය. නැතිනම් අපාය ය.

විද්‍යාව වෙනුවට විජ්ජාව

ඒ හුරු කිරීම කරන්නේ කුඩා කාලයේ පටන් ය. ජීවිතයේ හැම කටයුත්තකට ම සම්බන්ධ වන එකක් ඇත්නම් ඒ මිත්‍යාව ය.

ලෙඩකට වෛද්‍යවරයෙකු මුණ ගැසුනාට මදි ය. බෝධි පූජාවක් කළ යුතු ය. වතුර කළයක් මැතිරිය යුතු ය. තොවිල් පවිල් කළ යුතු ය. දෙහි කැපිය යුතු ය. මැතිරිය යුතු ය. සෙත් කවි කිව යුතු ය. සෙත් පිරිත් කළ යුතු ය. පිරිත් පැන් පානය කළ යුතු ය. නූල් බැඳිය යුතු ය.

දරුවෙකු උපන් විට මුලින් ම කරන කටයුතු අතර වේලපත්කඩය හැදීම ද එකකි. ඉන්පසු කරන හැම කටයුත්තක දීම – ඉඳුල් කට ගාන්නටත් අකුරු කියවන්නටත් කොටහළු මගුලටත් විවාහ මගුලත් තව එකී නොකී වැදගත් හැම මගුලකටමත් වේලපත්කඩය වුවමනා ය. ඒක බලා සුබ වේලාවන් දැන ගත යුතු ය. අසුබ වෙලාවන් මග හැරිය යුතු ය. ඒ අනුව කටයුතු කළ යුතු ය.

කරදරයක් වුනොත් දුවන්නේ අන්න ඒ කේන්දරේ බලවා ගන්නට ය. ඊට පසු කටයුතු සිදු වන්නේ කේන්දර කාරයා කියන විදිහට ය.

මේ හැසිරීම ප්‍රදර්ශනය නොකළොත් සමාජයෙන් අසන්නට වෙන්නේ අපවාද ය. දරුවා ලෙඩ වෙලාවත් පෙනේ ද බෝධී පූජාවක් වත් කරන්න උනන්දුවක් නෑ – මොකෝ ඔ්ක කළා කියල ඇඟෙන් කෑල්ලක් යනව ද යනුවෙන් නැගෙන අවලාද ය. එවන් අය සළකනු ලබන්නේ නරුමයන් ලෙස ය.

පරිසරය ජය ගැනීම උදෙසා අභියෝගයන් ඉදිරිපත් කළේ නැත

අපේ රටේ ස්වභාවීක විපත් අවම ය. භූමිකම්පා නැත. දරුණු සුළි සුළං නැත. ගංවතුර ඒ හැටි දරුණු නැත. බොහෝ විට මිය යන්නේ ගංවතුර ගණන් නොගන්නා මිනිසුන් ය. නාය යෑම් ඇතත් ඒවා හදිසියේ සිදු වන ටික දෙනෙක් පමණක් මරණයට පත් කරන ඒවා ය. ලැව් ගිනි නැත. ඔරොත්තු නොදෙන සිතලක් නැත. ඒ නිසා ම අපට තිබුනේ සෞම්‍ය ජීවිතයකි.

විලි වසා ගැනීමට අමතරව ඇඳුමක වුවමනාව වත්, හෙවනකට අමතරව ගෙයක වුවමනාව වත්, තිබුනේ නැත. සීතල කාලයට අවශ්‍ය අඩුම කුඩුම එකතු කිරීමක් ද සිදු වූයේ නැත. ඒ නිසා ම විද්‍යාව ඒ හැටියට වුවමනා වූයේ ද නැත. එකම දෙය දිගින් දිගට කර ගෙන යෑමෙන් සෑහීමකට පත් වීමට අපට හැකි විය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය වූයේ පුරුද්ද පමණ ය.

මුහුදෙන් වටවූ දිවයිනක් නිසා තරමක ආරක්ෂාවක් ද තිබුණේ ය. වරින් වර සතුරු ආක්‍රමණ ඇති වුන ද සාමාන්‍ය මිනිසාගේ ජීවිත වලට එයින් ඇති වූ බලපෑම අල්ප ය. බොහෝ ආක්‍රමණ සිදු වුනේ ඇතුළත ඉල්ලීමක් අනුව ය. එසේ නොවූ ඒවා ජය ගත්තේ ඇතුළත ආධාරයක් ඇතිව ය. සම්මුතියෙන් ය. ඒ නිසා ද ජන ජීවිතය අවුල් වූයේ නැත.

එකම ප්‍රශ්නයකට තිබුනේ වියලි කලාපයේ ශිෂ්ඨාචාරය පැවතුණු කාලයේ නියං සමයකින් බැට කෑමට සිදු වීම ය. ඒ සඳහා පමණක් අපේ මිනිස්සු විද්‍යාව සොයා ගියෝ ය. වැව් කර්මාන්තය බිහි වුනේ එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ය. විශාල චෛත්‍ය හා ආගමික ස්ථාන ඒ ශිෂ්ඨාචාරයේම අතුරු ඵලයන් විය. ඒවා සඳහා ද විද්‍යාව යොදවා ගැනිණි.

වියලි කලාපය පුරා පැතිරුණු මැලේරියා වැනි ලෙඩ රෝග නිසා තෙත් කලාපයට සංක්‍රමණය වීමෙන් පසු ඒ වුවමනාව ද නැති විය.

ඉතිරි වූයේ විද්‍යාවෙන් විසඳුම් ඉල්ලා නොසිටින හෝ එයින් එක එල්ලේ විසඳිය නොහැකි අභියෝග කීපයක් පමණ ය. ඒවා අතර ලෙඩ දුක්, සතුරු කරදර හා වනසතුන්ගේ කරදර තිබිණි. ඒවායින් ගැලවිය හැකි එකම මාර්ගය වාසනාවේ පිහිට පමණ ය. මිත්‍යා විශ්වාස හරහා ඒවාට විසඳුම් සෙවීමට පමණක් මනස යොදවන්නට ඇත්තේ ඒ නිසා විය යුතු ය.

ඒ හැටි අභියෝග නොතිබූ සෞම්‍ය ජීවිතය ඉල්ලා සිටියේ කීකරු කම ය. වසර ගණනාවක් ගත වුන ද මිනිසුන්ගේ ජීවිතවල ඒ හැටි වෙනසක් ඇති නොවුනේ ය. ඒ නිසා කැරලි ගහන්නට, සොයා යන්නට, විචාරය කරන්නට අවශ්‍ය වූයේ නැත.

දැනුම පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පවරා දෙන ලද්දේ ය. ඒ අතර සරල ශිල්ප ක්‍රම ද මිත්‍යාව ද හරි හරියට තිබුනේ ය. ඒවා වෙන වෙනම නොව මිශ්‍ර කර තිබුණේ ය. එය ලබා ගැනීම සඳහා ද කීකරු කම අනිවාර්යය වූයේ ය. දීන කම කොන්දේසියක් වූයේ ය.

එක ම දෙය දිගින් දිගට කරමින් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට වැඩ කටයුතු කර ගෙන ගිය මිනිසුන්ගේ ජීවිත නැවත වතාවක් වෙනස් වන්නට පටන් ගත්තේ යුරෝපීයන්ගේ ආගමනයෙනි. එහෙත් ඔවුන්ට පවා මිනිසුන්ගේ ජීවිත වල වෙනසක් කිරීම පහසු වූයේ නැත. කුලියට වැඩ කිරීමට ඉන්දියාවෙන් කම්කරුවන් ගෙන්වා ගන්නට සුද්දන්ට සිදු වුනේ වෙනස් වීමට අපේ මිනිසුන් දැක් වූ අකමැත්ත නිසා ම ය. මිනිසුන් වෙනස් නොවුනා නොවේ. එහෙත් වෙනස් වූයේ හෙමිනි. ඒ සඳහා ඇටුවම් බැස තිබුණු සම්ප්‍රදායික මානසිකත්වය ද හික්මවනු ලැබ තිබුනු පුරුදු චර්යාව ද දැඩි ලෙස බලපෑවේ ය.

කුමක් වෙනස් වුවත් කිඳා බැස තිබූ ජීවිතයේ හැම සංසිද්ධියක් හා බද්ධ වූ මිත්‍යා විශ්වාස නම් වෙනස් වූයේ ම නැත. අද ද අප ඉන්නේ එතැන ය. විද්‍යාව පිළිබඳ ආචාර්යය මහාචාර්යය වරු පවා මිත්‍යාව පසුපස යනු අප තවමත් දකින්නේ ඒ නිසා විය හැකි ය.

උගුල

විද්‍යාවත් විජ්ජාවත් කලවමට භාවිතා කරන නිසා අපට ප්‍රතිඵල ලැබෙන්නේ කුමකින් ද යන්න අපට වැටහෙන්නේ නැත. ඒ නිසා විජ්ජාවට තවදුරටත් ජීවත් විය හැකිව තිබේ.

විද්‍යා අධ්‍යාපනය සීමා වී ඇත්තේ විභාග පාස් කරන්නට පමණ ය. එය ජීවන දැක්මක් බවට පත් වූයේ නැත. ඒ සඳහා අප කලින් කී හේතු දැඩි ලෙස බල පෑවේ ය.

රට ජාතිය ආගම මෙන්ම අප කී සියලු මිත්‍යා විශ්වාස ද එකක් හැටියට මිස වෙන වෙනම සැලකීමක් අපට නැත. ඒ නිසා එකකට විරුද්ධ වීම යනු සියල්ලට විරුද්ධව යෑම ය. ගැලවීම අපහසු වීමට මේ බන්ධනය ද බල පා ඇත්තේ ය.

කොහොමටත් කරුණු සංඛ්‍යාලේඛන තර්ක විතර්ක සහිත කර්කෂ විද්‍යාවට වඩා ලස්සණ කතන්දර පුදුම හිතෙන ප්‍රතිඵල සහිත විජ්ජාව ආකර්ෂණීය ය. දිරවීමට පහසු ය. එය ද මේ උගුලේ හිර වීමට හේතුවක් ව තිබේ.

යුද්ධය දිනාගෙන – ආර්ථික යුද්ධය ඇන ගැනීම

See the source image

මොන කටයුත්තේ දී පසුබෑවත් යුද්ධය නිමා කිරීමේ කටයුත්තේ දී ශ්‍රී ලංකාව අනුගමනය කළ උපාය මාර්ගය ඵල දැරූ බව යුද්ධයේ විවේචකයන්ගේ පවා පිළිගැනීම ය. එහි දී සිදු වූයේ අභියෝග රැසක් තිබිය දී ද පසුබැසීමට තීරණය නොකර ආක්‍රමණශීලී උපාය මාර්ගය ම තෝරා ගැනීම ය.

යුද්ධයක් තුළ තාවකාලික පසුබැසීම් කළ යුතු වුව ද හැම විටම මානසිකත්වය ආක්‍රමණශීලී මට්ටමක පවත්වා ගත යුතු ය. අභියෝග ඉදිරියේ පසුබැසීමට හැම විට ම තීරණය කරන හමුදාවකට යුද්ධයක් ජය ගැනීමට බැරි ය.

යුද්ධයේ දී එවකට පැවති ආණ්ඩුව හා හමුදා නායකත්වය දැක් වූ ඒ උපාය මාර්ගය, වත්මන් ආණ්ඩුව ආර්ථික ක්ෂේත්‍රයේ දක්වන බවක් පෙනෙන්නට නැත. දිගින් දිගට ම පෙන්නුම් කරන්නේ පසු බසින ලකුණු ය. කුඩා දෙයකින් ද බිය වන හැටි ය. ඇකිලෙන හැටි ය.

සංචාරක ව්‍යාපාරයට පහර වැදී විනිමය අර්බුදයකට මුහුණ දීමට සිදු වූ මුල්ම වතාවේ සිට කල්පනා කළේ හැකිලෙන්නට ය. ආනයන වලට පොලු දමන්නට ය. ඩොලරය කෘතිම ව පහළ තැනක පවත්වා ගෙන යෑමට ය. මුදල් අච්චු ගැසීමට ය.

එයින් සිදු වුන එක් විපත්තියක් නම් අපනයන කර්මාන්තයට ද පහර වැදීම ය. බොහෝ අපනයන කර්මාන්ත වලට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය එකක් හෝ කීපයක් ආනයනය කිරීමට සිදු වේ. ඊට අමතරව ඒවා නිශ්පාදනය සඳහා යොදවන යන්ත්‍රවල අමතර කොටස් ද ආනයනය කිරීමට සිදු වේ. ඒවාට පොලු දැමීම මගින් සිදු වූයේ අපනයනයට ද කණ කොකා හැඩීම ය. ඒ අතර ලංකවට විදේශ විනිමය සපයන ප්‍රමුඛ පෙලේ අංශයක් වූ තේ වගාව ඇතුළත් අපනයන කෘෂිකර්මය ද වෙයි. ඊට කොක්ක වැටුනේ රසායනික පොහොර තහනම හරහා ය.

පහර වැදුනේ අපනයන කර්මාන්ත වලට පමණක් නොවේ. එහෙත් අපනයන කර්මාන්ත වලට වැදුණු පහර විෂම චක්‍රයකට මග පෑදුවේ ය. ඒ තව තවත් ඩොලර් රටට අහිමි වීමෙන් ය.

ඊට අමතරව දේශීය කර්මාන්ත වලට ද පහර වැදුනේ ය. ඒ අතර දැඩිම පහර එල්ල වූයේ කෘෂිකර්මයට ය. ඒ ද රසායනික පොහොර හා කෘෂි රසායනික ද්‍රව්‍ය තහංචිය නිසා ය. ඒ නිසා කෘෂි නිශ්පාදන ඇතුළු වෙනත් දේශීය නිශ්පාදන ද වෙළඳ පොලේ හිඟ වන්නට පටන් ගත්තේ ය. ඉල්ලුමට ප්‍රමාණවත් සැපයුමක් නැති වීමෙන් බඩු මිල ඒ නිසා ද ඉහළ ගියේ ය.

ඒ තත්වය යටතේ විය යුතු පරිද්දෙන් ම ආනයනය කළ අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය මිල ද ඉහළ ගිය අතර ඒවා ද හිඟ විය.

වැඩිවන මිලට පිළියම් හොයන්නට දැමූ මිල පාලනය ඒ භාණ්ඩ නැත්තට ම නැති කළේ ය, නැතිනම් හිඟ කළේ ය. ගෑස් හිඟ විය. සීනි අධික ලෙස මිල ඉහළ යෑමත් සමග ඒවා සගවන ලද්දේ ය.

ඩොලරය පහත මට්ටමක කෘතිම ව පවත්වා ගෙන යෑමට තැත් කිරීමෙන් සිදු වූයේ අපනයනකරුවන්ට ලැබිය යුතු රුපියල් ආදායම අඩු වීම ය. ඒ නිසා ම ඩොලර් නිල මට්ටමෙන් ලංකාවට ගෙන ඒමට ද මිනිසුන් කම්මැලි වීම ය. ඒවා බැංකුවලට විකුණනු වෙනුවට කළු වෙළඳ පොලේ විකිණීමට උනන්දු වීම ය. අන්තිමේ මහ බැංකුවට තවදුරටත් පුද්ගලික බැංකුවල ඩොලර් මිල තීරණය කිරීමට නොහැකි තත්වයක් උද්ගත වීම ය.

මුදල් අච්චු ගැසීමෙන් තත්වය තවත් බරපතල වූයේ ඩොලරයට ලැබුණ රුපියල ද ඒ නිසා අවප්‍රමාණ වීම ය. ඒ නිසා අපනයන කර්මාන්තයට තවදුරටත් පාඩු සිදු විය.

හැම පසුබැසීමක ම අවසාන ප්‍රතිඵලය වූයේ තව පසුබැසීමකට තල්ලු වීම ය. ගන්නා ලද හැම පියවරක් ම භූමරංගයක් ව නැවත පැමිණියේ ය. තවත් විටෙක ඒවා තව තවත් පහළට යමින් පඩි පෙලකට තල්ලු කරන ලද රෝදයක් මෙන් පතුලට ම පෙරලී යන බවක් පෙන්නුම් කරමින් සිටින්නේ ය.

ඒ සියල්ලෙන් පෙනෙන්නේ පසු බසින මානසිකත්වය වැළඳ ගත් හමුදාවක නොනවතින පසුබෑම ය.  

මෙය නැවැත්විය හැක්කේ ආක්‍රමණශීලී වීමට තීරණය කිරීම මගින් ය. ඒ ආනයන සීමා අවම කිරීමත්, ඩොලරය පාවීමට ඉඩ හැරීමත්, නිසි මුල්‍ය පාලනයක් ඇති කර ගැනීමත්, නාස්තිය හා දූෂණය අවම කිරීමත්, ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල සමග ගිවිසුමකට එළඹීම හරහා තාවකාලික හුස්මක් ගැනීමට අවකාශ සළසා ගැනීමත් හරහා ය. ඒ අතරේ කෝවිඩ් අර්බුදය ජය ගැනීමට අවශ්‍ය සෑම සම්පතක් ම ඒ සඳහා මැදිහත් වී ඇති පාර්ශවයන්ට ලබා දීමටත් කටයුතු කිරීම හරහා ය.

එහි දී තාවකාලික හානි සිදු විය හැකි බව සැබෑ ය. එහෙත් එසේ නොකළහොත් ඊටත් වඩා ශෝචනීය තත්වයකට දිගුකාලීන ව මුහුණ දීමට රටට ම සිදු වන්නේ ය.

පෙරමුණු කීපයක ම සටන් කිරීමට සිදු වී ඇති අපට තීරණාත්මක අභියෝගය එල්ල වන්නේ ඒ එකකින් වත් නොව වසංගතයෙනි. බොහෝ යුද්ධ පැරදුනේ සතුරු හමුදාවල දක්ෂතාවය නිසා හෝ මිත්‍ර හමුදාවල අදක්ෂතාවය නිසා නොවේ. මිත්‍ර හමුදාවන්ට කාලගුණය හෝ දේශගුණය හරස් වීම නිසා ය. නැත්නම් එවැනි වෙනත් බාහිර කරුණක් නිසා ය. ඒ අවස්ථාවල බලමුළු වල ආරක්ෂාව සඳහා පසුබැසීම ද යුද්ධයේ දී අවශ්‍ය ය. අප ඒ වෙනුවට කරන්නේ ඒ පසුබැසීම් පමා කරමින් අපගේ බලමුළු ඒවාට නිරාවරණය කිරීම ය. එයින් වාසිය අත්වන්නේ සතුරු හමුදාවලට ය. ඒ ඔවුන්ට මුහුණ දීමට සිදු වන විට අප දුර්වල වී සිටිය හැකි නිසා ය. ඒ සංවේදීතාවය පවා අපට නොමැති වූයේ කෙසේ ද? පුදුම වන්නට දෙයක් නැත. සංග්‍රාමයේ දක්ෂයෙකු වූ හිට්ලර්ට ද එයින් ගැලවීමට බැරි විය. ඔහුගේ හමුදා පරාජය ලබන්නේ රුසියාවේ අධික සීතලට ඔරොත්තු දෙනු බැරිව ය. ඒකාධිපතියෙකු වූ හිට්ලර්ට තම හමුදා පිළිබඳ සංවේදිත්වය හෝ සෙසු අයගේ අදහස් විමසීමට අවශ්‍ය නිහතමානිත්වය හෝ නැති වීමෙන් වූයේ අන්ත පරාජයකට මුහුණ දී ජීවිතයෙන් ද සමුගැනීමට ය. හිට්ලර්ගෙන් ඉගෙනීමට අදහස් කරන අයට කිව යුත්තේ ඔහුගේ තාවකාලික ජයග්‍රහණයෙන් පමණක් නොව ඔහුගේ අන්ත පරාජය සනිටුහන් කළ දුර්වලකම් වලින් ද අප ඉගෙන ගත යුතු බව ය.

චීනයෙන් අපි බොහෝ දේ ගෙන ඇත්තෙමු. ඒවා අතර ගුවන් තොටුපල වල්, වරාය වල්, නෙළුම් කුළුණු, වරාය නගරය, ණය, භාණ්ඩ හා ආයෝජන ද වේ. නොගන්නා එක ම දෙය පාඩම් ය. හිට්ලර්ගෙන් පාඩම් ඉගෙන ගන්නට අසමත් වූ අපට එය මහා දෙයක් නොවන්නට පුළුවන. එහෙත් අප දැන්වත් වෙනස් විය යුතු ය. අප හැම දෙයක් ම ගන්නා චීනයෙන් පාඩම් ද ගත යුතු ය. විශේෂයෙන් ආර්ථික ක්ෂේත්‍රය තුළ ඔවුන් ලද ජයග්‍රහණයෙන් පාඩම් ගත යුතු ය.

චීනය ද ස්වයං පෝෂිත ආර්ථිකයක් ගැන (සමාජවාදය ගැන ද) විශ්වාසය තබමින් ගමනක් ගොස් ඇණ ගත්තේ ය. චීනය විශාල රටක් නිසා ස්වයං පෝෂිත ආර්ථිකයක් තැනීමට අපට වඩා ශාක්‍යතාවයක් තිබිය දී ත් ඇණ ගත්තේ ය. චීනය විසින් කරන ලද පරීක්ෂණයේ ප්‍රතිඵලය වූයේ මිලියන ගණනක් මිනිසුන් සාගතයෙන් මිය යෑමය. ඉතිරි වූ අයට සිදු වූයේ දරුවන් වෙනත් රටවලට දන් දී දරුවන්ගේත් තමන්ගේත් ගැලවුම සොයා ගැනීම දක්වා දුරක් යෑමට ය.

ඒ අගාධයට ගිය ගමන වෙනස් කිරීමට ඒ ගමනට නායකත්වය දුන් මා ඔ් සේතුං මැරෙන තුරු සිටීමට චීනයට සිදු විය. එසේ වූයේ, අප රටේ බො‌හෝ දෙනෙකු උඩ දමන, ඒකාධිපතිත්වයට පින් සිදු වන්නට ය. අවසානයේ ඔහුගේ මරණය චීනයට නව අවස්ථාවක් උදා කළේ ය. වාසනාව ගෙනාවේ ය.

ඒ පසුව බලයට පත් වූ ඩෙන්සියාඔ් පිං ට පින්සිදු වන්නට ය. ඔහු චීනය විවෘත කළේ ය. විදේශ ආයෝජනයන්ට විවෘත කළේ ය. ගෝලීය ආර්ථිකයෙන් හැංගෙනවා වෙනුවට, එයට බිය වී පසුබසිනවා වෙනුවට, එයට මුහුණ දීමට ඔහු තීරණය කළේ ය. ආනයනයන්ට ඇතුළු වන්නට අවකාශ සැළසුවේ ය. ලෝක ප්‍රසිද්ධ සමාගම් වලට චීන වෙළඳ පොල විවෘත කළේ ය. මැක්ඩොනල්ඩ් පීසා හට් වැනි සමාගම් පමණක් නොව තාක්ෂණික මෙවලම් නිපදවන කර්මාන්ත ශාලා ද චීනය තුළ ඉදිකරන්නට පමණක් නොව ඒවායේ නිශ්පාදන චීනය තුළ විකුණනන්ට ද අවසර දුන්නේය. ඒවා සමග තරග කරන්නට චීන කර්මාන්ත කරුවන්ට බල කළේ ය. චීනයේ දැවැන්ත කර්මාන්ත බීහි වුනේ ආරක්ෂණ ප්‍රතිපත්තියේ ප්‍රතිපලයක් හැටියට නොවේ. මේ විවෘත කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියට ය. ඒ නිසා බිහි වූ තරඟයේ හා ඊට සමගාමී ව ගෝලීය ව්‍යාපාරිකයන් සමග ඇති කර ගත් සහයෝගයේ ප්‍රතිඵල හැටියට ය.

අපනයන ක්ෂේත්‍රයට මුල් තැනක් දීමට ඔහු වග බලා ගත්තේ ය. රටට අවශ්‍ය දේ පමණක් නිපදවීමෙන් ගොඩ එන්නට නොහැකි බව තීරණය කළ ඔහු ලෝකයට අවශ්‍ය දේ නිපදවන්නට උත්සුක විය. ඊට අවශ්‍ය විදේශ ආයෝජනවලට අවශ්‍ය පරිසරයක් ඔහු හදා දුන්නේ ය. ඊට අවශ්‍ය එක් කොන්දේසියක් වූයේ ආනයන සීමා වලින් දමන විවිධ තහංචි වලින් ව්‍යවසායකයන්ට නිදහස ලබා දීම ය. ඔහු ඒ සියල්ල කළේ ය.   

ලෝකය ඉදිරියේ බියෙන් පසුබැසීමේ උපායමාර්ගය ඉවත හෙලා ලෝකයට නිර්භයව මුහුණ දෙන්නට තීරණය කිරීම හරහා, ඔහු ලෝකයෙන් බොහෝ දේ ඉගෙන ගැනීමට, පූර්ව ඩෙන්සියාඔ් පීං යුගයේ කිසි දිනෙක ඉගෙන නොගත් බොහෝ දේ ඉගෙන ගැනීමට, අවස්ථාව චීන ජනතාවට ලබා දුන්නේ ය.

අප ඉන්නේ හැරවුම් ලක්ෂයක ය. ගන්නා ලද වැරදි තීරණ වලින් ඉගෙන ගන්නවා ද නැත්නම් ඒවා වඩාත් තදින් කරන්නට තීරණය කර අර්බුදය ව්‍යාසනයකින් ඈවර කර ගන්නවා ද යන මං සන්දියේ ය. ආණ්ඩුවට වැරදුනේ විද්‍යාර්ථීන් වෙනුවට අයිඩියොලොජි කාරයන්ට සවන් දීමට යෑම නිසා ය. ඒ පූර්ව ඩෙන්සියාඔ් පිං යුගයේ චීනයට වූ සන්තෑසියම ය. බොරු මාන්නය ඉවත දමා ඒ වැරැද්ද නිවැරදි කර නොගන්නේ නම් ඇන ගන්නේ ආණ්ඩුව පමණක් නොවේ. ඔබ හා මමත් ඇතුළු සමස්ත රට ම ය.

සමනල නැටුම

See the source image

නැටුමක් පෙනේ මල් ගොමු අතරින් බේරී

සමනල ජෝඩුවට නැහැ වෙහෙසක් උන් මීරී

පියපත් සලන ලීලය වටයක් නාරී

එකෙක් නටයි අනෙකා වෙනුවෙන් පේවී

…………………………………………………………………..

සමනල නැටුම පානා පෙළහර අහසේ

අනෙකා වටා කැරකී රඟමින් වාසේ

මෙතෙක් කලක් පද බැඳි පෙම් කව රහසේ

හදේ ගැඹුරු තැන් දැන් අමතන්නට වෙහෙසේ

………………………………..

ඒ ලස්සන නැටුමට ඉවරයක් නැති

පෙම් කෙරුමට ඒ ලොව තහනමක් නැති

මාලිග තනන්නට හෙම නියමයක් නැති

මල් වතු තිබේ නැටුමට අඩුපාඩු නැති

……………………………….

හිතේ දුකක් කිසි දා ඇති වෙන්න එපා

සතුටේ ඉමක් කිසි දා හමුවෙන්න එපා

නටන උඹට වෙහෙසක් ඇති වෙන්න එපා

උඹලගෙ පෙමට මතු බාධා වෙන්න එපා

……………………………….

වසන්තය සදහට පිපෙන්නයි

සසර පුරා සමනල භව ලබන්නයි

ඒ හැම විටම ඇය හමු වී නටන්නයි

මගේ පැතුම උඹලට පැනි පිරෙන්නයි

…………………………………….

@ නිශාන්ත කමලදාස