නැත්ත හා ඇත්ත

d6_21012019_frr

ලෝකය ජය ගැනීමට නම් බොරුව අවශ්‍ය යැයි කියනු මා අසා ඇත. කළ යුත්තේ නැති දෙයක් ඇතැයි පෙන්නීම ය. බොරුවක් වුවත් දිගින් දිගට කීමෙන් එය ඇත්තක් යැයි ඒත්තු ගැන්විය හැකි බව මේ මතය දරන්නෝ අදහති. අලෙවිකරණය යනුවෙන් හැඳින්වෙන කර්මාන්තය තුළ තිබෙන්නේ නැත්ත ඇත්ත කිරීමේ මේ කලාව ය.

බොරුව පාපයකි. බොරුව වැරැද්දකි. එහෙත් මේ සංවාදය ඒ සම්බන්ධයෙන් නොවේ. මේ සංවාදය තුළ විමසන්නට අපේක්ෂා කරන්නේ බොරුවෙන් ජීවත් වීමෙන් ප්‍රතිඵල ලබා ගත හැකි ද යන්න ය. එම විමසීම වැදගත් වන්නේ බොහෝ දෙනෙකු ප්‍රතිඵල ලැබේ නම් පාපයක් ද වැරැද්දක් ද යයි සිතන්නේ නැති නිසා ය. බෞද්ධයෙකු ලෙස තමන්ට පැළඳිය හැකි ආඩම්බරකාර ලේබලය මිස, බොහෝ බෞද්ධයන්ට, පව පින, තවදුරටත් මහ ලොකු කාරණා නොවන නිසා ය. වෙන ආගමිකයන් සම්බන්ධයෙන් වුනත් ලොකු වෙනසක් අපට පෙනෙන්නේ නැත. එ්, හැම ආගමකින්ම පාහේ බොරුව පිළිකෙව් කර තිබිය දී ය.

අප බොහෝ දෙනෙකුගේ අත්දැකීම විය හැක්කේත්, ඒ නිසා ම විශ්වාසය විය හැක්කේත්, බොරුවෙන් ප්‍රතිඵල ලබා ගත හැකි ය යන්න ය. ඒ සඳහා කොතෙකුත් උදාහරණ අපට සැපයිය හැකි ය. පාසලට ළමයා දා ගැනීමේ සිට බොහෝ කර්තව්‍යයන් සාර්ථක කර ගත හැකි වූයේ බොරුව නිසා ය. ඒ නිසා ම එම මතය පහසුවෙන් ඉවත හෙලිය හැකි අදහසක් නොවේ. තවදුරටත් විමසිය යුතු එකකි.

මේ සියල්ල කියන්නට වුනේ ඇත්ත හා නැත්ත නමැති පොතක් ලිවීම නිසා, නැත්ත ඇත්ත කිරීම සම්බන්ධයෙන් ද, බුද්ධිමය අයිතිය සොරා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් ද, එහි කර්තෘ ගරු විමල් වීරවංශ මන්ත්‍රීතුමා දඩුවම් ලැබීමෙන් අවසන් වූ නඩුවක් ගැන ඊයේ පෙරේදා වාර්ථා වූ නිසා ම නොවේ. නඩුවේ ප්‍රතිඵල පමණක් ගෙන විමසන්නේ නම් අපට සංවාදයකට යමක් ඉතිරි වන්නේ නැත. බොරු කාරයෙකු දඩුවම් ලබනු ඇත යන්න එයින් තහවුරු වන නිසා ය.

එහෙත් නඩුවේ ඉතිහාසය බැලූ විට පෙනී යන්නේ ඉහත කී නඩුව වසර 10 ක් පුරා අසනු ලැබූ බව ය. ඒසා කල් ගෙන නඩු යන්නට බොහෝ දෙනෙකුට බැරි නිසා බොරුව උසාවිය තුළින් අවසානයක් කරා ගෙන යෑම ලෙහෙසි පහසු කටයුත්තක් නොවන බව එයින් කියවෙන නිසා ම සංවාදය ඉදිරියට ගෙන යෑමට එයින් කොනක් පෑදෙන්නේ ය.

ඊට මෙහායින්, ඒ කියන්නේ නඩු මගට බැසීමට මෙහායින්, බොරුව සම්බන්ධයෙන් ගත හැකි පියවරක් තිබේ ද යන්න ගැන අප උනන්දු ය. උසාවියේ ඔප්පු කළොත් මිස බොරුව, බොරුවක් නොවී පවතිනු ඇද්ද?

දෙදෙනෙකු අතර සම්බන්ධයක පදනම විශ්වාසය ය. එය ඉතා ඈත අතීතයේ දී පවා සම්බන්ධයක පදනම ලෙස සැළකිණි. විශ්වාසා පරමා ඥාතී යන බුදු වදනෙන් ප්‍රකාශයට පත් වූයේ ද එය ය. එයින් පැහැදිලිව කියවෙන්නේ බොරුව ජය ගන්නේ, එය බොරුවක් බවට අනාවරණය වන තෙක් පමණක් බව ය. ඒ සඳහා එය උසාවියක ඔප්පු කිරිම අවශ්‍ය නැත. උසාවියක ඔප්පු කරන්නට අවශ්‍ය වන්නේ වන්දි ලබා ගැනීම පිණිස ය. එහෙත් විශ්වාසය බිඳීමට අවශ්‍ය වන්නේ බොරුව, බොරුවක් බව පෙනී යෑම පමණ ය.

එසේ නම් බොරුවක් කළ බවක් උසාවියකින් ඔප්පු වූ විට ඒ තැනැත්තා මිනිසුන් විසින් අත්හැර දමනු ලැබිය යුතු ය. එය එසේ ම වන්නේ නැති බව අපට නුදුරේදී පෙනී යෑමට නියමිත ය. අප අත්හැර දමන්නේ අපට බොරු කරන මිනිසුන් මිස රටට බොරු කරන මිනිසුන් නොවන බැවිනි.

මහ බොරුව මග හැරී යෑම

බොරු වාලම්පූරියක් විකුණා ලක්ෂ ගණනක් ලබා ගත් බොරු කාරයෙකු ද ඊයේ පෙරේදා පොලිස් අත්අඩංගුවට පත් විය. එහෙත් ඒ පත් වන තෙක් මාධ්‍ය විසින් ඇති කරන ලද අවකාෂය භාවිතා කරමින් ඔහු දිගින් දිගට ජනතාව මුලා කරමින් සිටියේ ය. කොහේවත් නැති වාලම්පූරියකට සාර සුබාවට සම්පත් මැවිය හැකි යයි කියමින් මෝඩ මිනිසුන් මුලා කර ඔහු සුව පහසු ජීවිතයක් ගත කළේ ය.

වඩා වැදගත් කාරණය නම්, අනාවරණය වූයේ ඔහු විසින් සමාජගත කළ මහ බොරුව නොව කුඩා බොරුව බව ය. මහ බොරුව වාලම්පූරියකට සෞභාග්‍යය ගෙනා හැකි බව ය. කුඩා බොරුව වාලම්පූරි කියමින් දී තිබූනේ සැබෑ වාලම්පූරි නොවී ප්ලාස්ටික් කෑල්ලක් වීම ය. මහ බොරුව සමාජය තුළ තවමත් පවතින්නේ ය. ඒ තුළ තව බොරු කාරයෙකුට මතු විය හැකි ඉඩ තිබෙන්නේ ය.

අඩු වශයෙන්, බොරු කාරයා අසුවීම හොඳ දෙයකි. එයින් පෙනෙන්නේ බොරුවේ පැවැත්ම කෙසේ වුවත් බොරුකාරයාගේ පැවැත්ම කෙටි කාලීන විය හැකි බව ය. ඒ බොරුකාරයෙකුට බොරු කිරීමේ සීමාවක් නැති නිසා ය. බොරුව ම ඔහුගේ ජීවිතය නිසා ය. හැම ගහටම කොට කෙට ගිය ද කෙහෙල් ගහට කෙටූ දවසට කොට්ටෝරුවාට ද කෙළ වෙන නිසා ය. එහෙත් ඒ කෙටි කාලය තුළ සියල්ල බොරුව හරහා අත් කර ගන්නට කෙනෙකුට හැකි ය. සම්බන්ධය බිඳ වැටුන ද අවශ්‍ය සියල්ල ඒ වන විට බොරු කාරයා විසින් ලබා ගෙන තිබේ. ඉස්තාලය වහන විට අශ්වයා පැන ගිහින් ය. බොහෝ විට බොරුව සාර්ථක යැයි කියන අය උදාහරණයට දක්වන්නේ මේ කාරණය ය.

පසුව හෝ බොරුවට දඩුවම් ලබා දිය හැකි ය. බොරුවෙන් ලබා ගත් සියල්ල නැවත ආපසු ලබා ගැනීමට උත්සහ දැරිය හැකි ය. අප ඉහත දැක්වූ මුල් නඩුවෙන් එක්තරා දුරකට සිදු ව ඇත්තේ එය ය. එහෙත් බොරුව රජයන සමාජයක එය පහසු නැත. නඩුව වසර 10 ක් ගියේ ඒ නිසා ය. මේ නඩුවේ ප්‍රතිඵලය කියා සිටින්නේ බොරුව නිරාවරණය කර ගැනීම දිගු කාලීන විය හැකි නමුත් එය කවදා හෝ ඉටුකර ගත හැකි බව ද? ඒ ගැන විමසන්නට තව කල් වැඩි ය. මේ නඩුවට විරුද්ධව අභියාචනා ඉදිරිපත් කරන බව දැනටමත් කියවෙන නිසා ය.

නඩුවක් ගිය නිසා ගරු විමල් වීරවංශ මන්ත්‍රීතුමා අහුවුනා මිසක මීටත් වඩා බොරු කියූ හා කියන දේශපාලනඥයෝ අදටත් කිසිදු උපද්‍රවයකින් තොරව ජීවත් වෙති. නිලධාරීන් ද එසේ ම ය. බලවත් බොරු කාරයන් බොහෝමයක් ද එසේ ය.

ඒ නිසා ම බොහෝ බොරුකාරයන් දඩුවම් ලැබෙන්නේ මේ ආත්ම භවයේ නොව ඊළග ආත්ම භවයේ දී විය හැකි තරමට බොරුව රජයන රටක තත්වය ඔඩු දුවා තිබෙන්නට පුළුවන. එයින් කියන්නේ බොරුව අනාවරණය වුව ද එහෙමට සිදු වන දෙයක් නැති බව ය. බොහෝ අවස්ථාවල දත් මිටි කා දරා ගන්නවා හැරෙන්නට කළ හැකි දේ අල්ප බව ය.

යුක්තිය ඉටු වීමේ පමාව

ලංකාවේ අපරාධ නඩු සම්බන්ධයෙන් චුදිතයන් දඩුවම් ලැබූ හා ලබන අවස්ථා අල්ප ය. එය සියයට 4 ත් 6 ත් අතර පසුගිය සමයේ දෝලනය වී තිබේ. එහෙම බැලුවහම උසාවියකින් බොරු කාරයන් දඩුවම් ලැබීමේ ඉඩ අතිශයින් අඩු ය.

ඊටත් අමතරව බොරුව රජයන සමාජයක බොරු කාරයන්ට සෙසු මිනිසුන් යටපත් කර ගත හැකි ය. බොරුව සත්‍යය ලෙස සමාජ ගත කරන්නට ද හැකි ය. බොරුවෙන් ලබා ගත් මුදල් භාවිතා කර මිනිසුන් නිහඩ කරන්නට හැකි ය. නැතිනම් සාක්කි ද සාක්කිකරුවන් ද අතුරුදහන් කරන්නට ද හැකි ය. භෞතිකව පමණක් නොව ආයතනිකව ද අතුරුදහන් කරන්නට හැකි ය.

එක බොරුකාරයෙකු ඉවත් කර සම්බන්ධ විය හැක්කේ තවත් බොරු කාරයෙකු සමග පමණක් නම් බොරුවට ඉඩ දී කම්පා වෙනවා හැරෙන්නට කළ හැකි යමක් ද මිනිසුන්ට නැත්තේ ය. එවැනි තැනක සිදු වනු ඇත්තේ අඩුම හානියක් ඇති කරන බොරුකාරයා තෝරාගැනීම ය. නැතිනම් වනගත වී භාවනා කරන්නට ය. නැතිනම් තවත් ආකාරයක බොරු කාරයෙකු බවට තමන් පත් වන්නට ය.

අවසාන නිගමනය බොරුව පරාජය කිරීම අපහසු බව ය. බොරුව, බොරුව ලෙස පෙනී ගිය කල ද ඊට තවදුරටත් යෝධ ශක්තියක් තිබිය හැකි බව ය. එය ලෙහෙසියෙන් පසු බැස නොයන බව ය.

මේ නිසා ඇතිවන ප්‍රතිඵල කෙබඳු වේ ද? බොරුව හා ඇත්ත අතර වෙනස හඳුනා ගැනීමට නොහැකි තරමට ව්‍යාකූලත්වයක් ඇති වීම ය. ඇත්ත නැත්ත ලෙසත්, නැත්ත ඇත්ත ලෙසත්, සමාජගත වීම ය. බොරුව රජයන සමාජය ඇතුළතින් හිස් වීම ය. කුහරයක් හැදීම ය. පහසුවෙන් කඩා වැටිය හැකි හුඹසක් බිහි වීම ය. මේ අර්බුදය නිසා වැඩි දිනක් නොගොහින් සියල්ල කඩා ගෙන වැටීම ය. බොරුව කඩා ගෙන නොවැටෙන තැනක මෙසේ කඩා ගෙන වැටෙන්නේ බොරුව රජයන සමස්ත සමාජයම ය.

ඒ නිසා ම කෙටිකාලීනව කෙසේ වෙතත්, දිගු කාලීනව, බොරුව පරදින්නේ ය. බොරුවට ගහන මුක්කු ද සමග එය කඩා වැටෙන්නේ ය. බොරුව දරා සිටින සමාජය සමගම එය කඩා වැටෙන්නේ ය. ඒ වන විට වෙන්න ඕන හරිය වෙලා ඉවර ය.

බොරුව කරන්නේ බොරුව සඳහා නොවේ. බොරුව, වංචාව හා දූෂණය සඳහා ය. ඒවා සැඟවීම සඳහා ය. ආයතන හා සමාජය කඩා වැටෙන්නේ බොරුවට වහං වී එන මේ දූෂණය හා වංචා නිසා ය. එ් දෙකේ නිවුන් සොහොයුරන් වන නාස්තිය හා අකටයුතු කම් නිසා ය. අසමත්ජාති වැඩ නිසා ය.

බොරුව සුජාතකරණය වීම

බොරුවක් නිරාවරණය සම්බන්ධයෙන් අපේ බලාපොරොත්තු බොහෝ ය. වැරදි කාරයා දඩුවම් ලැබීමෙන් අපේ අපේක්ෂා නිම නොවේ. අප සිතන්නේ ඒ තැනැත්තා සෙසු සමාජය විසින් ද හෙලා දකිනු ඇති බව ය. එය එසේ ම වනු ඇද්ද? ඉතිහාසය නම් කියන්නේ එය එසේ නොවන බව ය.

බොරුව ඇතැම් විට කරන්නේ තම කඳවුරේ ජයග්‍රහණය සඳහා ය. සමහරු ලජ්ජා නැතිව බොරු කියන්නේ රටින් නැතත් තම කඳවුරෙන් ඒ බොරුවට සමාව ලැබෙන නිසා ය. තමන්ගේ බොරුව ඇත්ත කිරීමට ද බොරුවට දඩුවම් ලැබුනද ඉන් ගලවා ගැනීමට කඳවුරේ මිනිසුන්ගේ උදව් ලැබෙන නිසා ය.

බොරු කළ කෙනෙකුගේ දඩ මුදල ගෙවන්නට ඉදිරිපත් වන ජනතාවක් රට තුළ ඉන්නේ නම් ද, ඒ මුදල් එකතු කර දීමට කැප වන නායකයන්, විශේෂයෙන් ආගමික නායකයන්, ඉන්නේ නම් ද, එහෙම සමාජයක බොරු පැලපදියම් වීම අරුමයක් ද? බොරු කීම තවදුරටත් ලජ්ජාවක් නොවී තිබීම අරුමයක් ද?

බොරුවට ඉඩ නැති සමාජයක මේ තත්වය වෙනස් ය. බොරුව අනාවරණය වූ වහාම එහි කර්තෘවරු කඩා වැටෙන්නා හ. ඔවුහු ඉක්මණින් දඩුවම් ලැබීමට ලක්වන්නෝ ය. ඇතැම් සමාජවල ඔවුහු මුළුමණින් පිටමං කරනු ලබන්නා හ. ඒ සඳහා බොරුව කී කළ තැනැත්තා තමන්ගේ කඳවුරේ ද නැද්ද යන්න කොහෙත්ම අදාළ වන්නේ නැත.

බොරුව බැහැර කළ හැක්කේ කරන හැම දෙයක්ම පාරදෘෂ්‍යව සිදු කිරීමෙනි. සියලු පාර්ශවකරුවන්ට ආයතනයේ සිදු වන දේ පැහැදිලිව දැක ගත හැකි ක්‍රමවේදයන් සකස් කිරීමෙනි.

තොරතුරු දැන ගැනීමේ පනත මේ සම්බන්ධයෙන් අප රට ලද සාධනීය මෙවලමකි. ඒ එය නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙතොත් ය. ආයතනයන් සතුව, ජනතාවට ලබා දිය හැකි, ප්‍රතිපත්ති තීන්දු ගැනීම සඳහා භාවිතා කළ හැකි, විශ්වාසනීය තොරතුරු තිබේ නම් ය. පනතකින් නොනැවතී ජාතික තොරතුරු පද්ධතියක් නිර්මාණය කිරීම, ඒ සම්බන්ධයෙන් ගත හැකි ඊළග පියවර විය හැකි ය. එ් තුළ තොරතුරුවල විශ්වාසනීයත්වය තහවුරු කර ගැනීමේ උපායන් ද ඇතුළත් කළ හැකි ය. එවැනි තොරතුරු පද්ධතියක, උදාහරණයක් ලෙස, එක් එක් පුද්ගලයා විසින් කරන ලද වැරදි සහ ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් ලද දඩුවම්, නිරතුරුවම යාවත් කාලීන කරමින් තිබිය යුතු ය. ඒ තැනැත්තා ඡන්දය ඉල්ලන්නේ නම් හෝ රාජ්‍ය සේවයේ ඉහළ තනතුරකට ඉල්ලුම් කරන්නේ නම් මහජනයාගේ දැන ගැනීම සඳහා ඒ තොරතුරු ප්‍රසිද්ධ කළ හැකි ය.

විචාරයක අවශ්‍යතාවය

බොරු කාරයෙකුට කියූ බොරුව මතකයේ තබා ගැනීමට අමතර උත්සහයක් දරන්නට සිදු වේ. ඇත්ත කියන කිසිවෙකුට ඒ අපහසුව නැත. එහෙත් බහුතරයක් මිනිසුන්ට මතක තිබෙන්නේ සති දෙකක කාලයක් පමණක් නම් බොරුව සති දෙකක් අල්ලාගෙන සිටියහම ඇති ය. මේ නිසා ඇතැම් විට සිදු වන්නේ එක් බොරුවක සිට තව බොරුවකට මාරු වීම ය. ඒ සංක්‍රාන්ති සමය තුළ පළමු බොරුව අමතක කර දැමීම ය. දෙවැනි බොරුව උඩ දමා පළමු බොරුව යටපත් කර දැමීම ය (අප කලින් ඡේදයේ සඳහන් කළ ආකාරයේ ජාතික තොරතුරු පද්ධතියක් තිබේ නම් මේ කටයුත්ත පහසු වන්නේ නැත).

රටකට පමණක් නොව ආයතනයකට ද විචාරකයන් වඩාත් අවශ්‍ය ඒ නිසා ය. බොරුව ප්‍රශ්න කරන මිනිසුන් අවශ්‍ය වන්නේ ඒ නිසා ය. අතීතයෙන් නිරතුරුව ඉගෙන ගත යුත්තේ ඒ නිසා ය. ඉතිහාසය නැවත නැවතත් ඉගෙනීම සඳහා ආවර්ජනය කළ යුත්තේ ඒ නිසා ය.

ඒ අර්ථයෙන් මාධ්‍යවලට එරෙහිව සිවිල් සංවිධාන ගණනාවක් විසින් කළ අමුතුම තාලයේ විරෝධයේ අති විශාල වැදගත් කමක් තිබේ. බොරුව සමාජගත කරන්නේ වැඩි පුර ම මාධ්‍ය අනුග්‍රහය ඇති ව ය. බොහෝ මාධ්‍ය එක් පැත්තක් කියන කතාව පමණක් ජනයාට අසන්නට සලස්වා ජනයාගේ ඇස් වලට වැලි ගැසිමේ ක්‍රියාවක නිරත ව සිටින්නේ ය.

විවාරයක් නැතිව ම, තමන් කඩේ යන පාර්ශවයට පමණක් අවස්ථාව දෙමින්, කරන මේ විකාරයට සක්‍රීය ජනතා නියෝජනයක් විරුද්ධ වීම තුළ පෙනෙන්නේ බොරුව දරා ගැනීමට ලාංකීය සමාජය තවදුරටත් සූදානම් නැති බව ය. මේ විරෝධයට එක් ව සිටි බොහෝ කලාකරුවන් ඉදිරියට ආවේ තමන් මාධ්‍යවලින් කැපී යන බව දැන ගෙන ය. කලාකරුවෙකුට ජනප්‍රිය ව ඉඳීම ඔහුගේ හෝ ඇයගේ වෘත්තීය සාර්ථකත්වයට අතිශයින් වැදගත් ය. එසේ තිබිය දී මේ දැක්වූ විරෝධයට, ඒ තුළ ඔවුන් ප්‍රදර්ශනය කළ කැප කිරීමට, ජනතා ප්‍රණාමය ඔවුන්ට හිමි විය යුතු ය. ඔවුන් කියා සිටියේ එක් දෙයකි. බොරුව සමාජ ගත නොකරන ලෙස ය. සෑම පැත්තක්ම ජනතාවට දක්වන ලෙස ය. තීරණය ගැනීම ජනතාවට බාර දී ප්‍රවෘත්ති කීම පමණක් කරන ලෙස ය.

එහෙත් සිද්ධ වුනේ ඒ විරෝධකරුවන්ට ද ඇතැම් මාධ්‍ය ආයතන විසින් බොරුවෙන් ම ප්‍රහාර එල්ල කිරීම ය. ඔවුන් කරන්නේ තවත් කෙනෙකුට කඩේ යෑමක් යැයි කියා පෑම ය. ඔවුන් කහින්නේ ඩොලර් වලට බව කියා පෑම ය. ඔවුන්ගේ පසුගිය ක්‍රියාකලාපය විමසන කළ ඔවුන් එහෙම කරන අය වග නම් පෙනෙන්නේ නැත. එහෙත් ඒ බොරුව දිගින් දිගට ම කීමෙන් සමාජ ගත කරන්නට මාධ්‍ය වල ආධිපත්‍ය තියන අයට හැකි ය.

ශ්‍යාම් වැනි කලාකරුවන්, තමන් සේවය කරන මාධ්‍ය ආයතන විසින්, සිය සහෝදර කලාකරුවන්ට එල්ල කරන මේ අසාධාරණ විවේචනයන් හෙලා දකිමින්, තමන්ගේ රැකියාවලින් ඉවත් වීම ද බොරුවට එරෙහි අරගලයේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් සළකුණු කරන්නේ ය. බොරුවට එරෙහි අරගලය ඉදිරියට යන ප්‍රමාණයට රට ද ඉදිරියට යනු ඇත්තේ ය.

සමාජ ජාලා අවකාශය ද බොරුව වපුරන තැනක් වුව ද අවසානයේ නිල ජනමාධ්‍ය මගින් ප්‍රචාරණය කරන බොරුවට යම් හෝ පිළිතුරක් ලැබෙන්නේ ඒ හරහා ය. පාරදෘෂ්‍ය භාවය වැඩි වී තිබෙන්නේ ඒවා නිසා ය. නිල මාධ්‍ය පල නොකරන තොරතුරු පල කරමින් ජනතාවට යම් ප්‍රමාණයක ඇත්තක් දැක ගන්නට ලැබෙන්නේ ඒ නිසා ය.

අප ප්‍රවේසම් වෙතොත්, බොරුවෙන් ඇත්ත වෙන් කර ගෙන, රටේ බොරුවට එරෙහිව හඩක් නැගීමේ ශාක්‍යතාවය ඒවා තුළ තිබේ. ඒ සමාජ ජාලා තුළ ඇතැම් විට නිදහසේ සංසරණය වන බොරුව ද අනාවරණය කරන්නට අපට කැප විය හැකි නම් ය. ඒ සඳහා වන වගකීමට පුද්ගලිකව ද උරදිය හැකි නම් ය.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s