ආගම, රජය හා පාසල

බුද්ධාගම රැකීමේ කාර්යය අපි රජයට බාර දෙනවා නම් ශාසන විරෝධී කටයුතු කරන භික්ෂූන් පාලනය කිරීමේ ක්‍රමවේදයක් සෑදීමටත් ඊට අයිතිය දිය යුුතු ය. කුඩා දරුවෙකු බලා ගන්නට කියා බාර දී ඔහුට නීති හෝ තහංචි දමා අවහිර කරන්නට එපා යැයි කීම විහිළුවකි. බුද්ධාගම කුඩා දරුවෙකු ලෙස සළකන්නට මා කැමති නැත.

බුද්ධාගමට තමන්ගේ ආරක්ෂාව බලා ගත හැකි ය. සුවිශේෂී තැනක් ඊනියා ව්‍යවස්ථා පඩංගුව තුළ වචනයෙන් නොදුන්නාට හාමුදුරුවන් විනාශ නොකරතොත් තවදුරටත් ජනතා සිත් සතන් තුළ එයට සුවිශේෂී තැනක් ලැබෙනු ඇත. ඒ නිසා මගේ අදහස නම් රජය හා ආගම වෙන්විය යුතු බව ය. ලෝකොත්තර කටයුතු ආගමට කරන්නට ඉඩ දී රජය ලෞකික කටයුතු කිරීමට නිදහස ලබා ගත යුතු බව ය.

ධීවර අමාත්‍යංශයේ උත්සවයක දී පන්සිල් අර ගැනීමට සිදු වීමේ අර්බුදයට එහි සේවකයින් එවිට මුහුණ දෙන්නේ නැත.

ආගමික උත්සව ආගමික ලෙස පැවැත්වීමටත් රාජ්‍ය උත්සව ආගමෙන් තොරව පැවැත්වීමටත් වැනි සිල්ලර දේ වලට අමතරව වඩාත් බරපතල ලෙස ආගම රජයෙන් වෙන් කිරීමේ තීරණාත්මක වැඩ පිළිවෙලක් ද අවශ්‍ය ය. එහි ආරම්භය ගත යුත්තේ පාසලෙනි.

ආගම උගන්වන ගුරුවරයා ඇවිත් සතුන් මැරීම පාපයක් යයි කියන පාසල තුළම ආර්ථික විද්‍යා ගුරුවරයා ඇවිත් අපේ රට මහ සයුරින් වටව ඇති නිසා අපට අති විශාල මත්ස්‍ය සම්පතක් ඇතැයි කී විට අර්බුදයකට යන්නේ ළමා මනස ය. සෞඛ්‍ය පාඩමේ දී සමබල ආහාර වේලක මස් මාළු අඩංගුවන විට අර්බුදයකට යන්නේ ද ඒ ළමා මනසම ය. ඒ උගැන්ම තුළ දෙබිඩි චරිත පහළ වීම ස්වභාවික ය. එකිනෙකට පරස්පර දේ දරා ගෙන සිටීමේ මේ හැකියාව පෞර්ෂ වර්ධනයේ දී අර්බුදයන් ඇති කරන අතර වංචනිකයන් බිහිකිරීමට එය අවශ්‍ය වටපිටාව ද සකසන්නේ ය.

අපේ ගොනුන් නොමරා පිටරට මරන ලද හරකුන්ගේ මස් අපට කවන්නට යන්නේ ද මෙසේ වැරදියට පුරුදු පුහුණු කරනු ලැබූ වංචනික ආත්මය නිසා ය.

බොහෝ ආගමික මතිමතාන්තර පාසලේ දී අප උගන්නා විද්‍යාවට එරෙහිව යයි. නැබ අතගා දරුවන් පිළිසිඳ ගැනීමේ සිට පුරුෂයෙකුගේ මැදිහත් වීමකින් තොරව දරුවන් ඉපදීම දක්වා ද ඉපදුනු ගමන් දරුවන් ඇවිදීමේ සිට මිනිසෙකු දිය මත ඇවිදීම දක්වා ද ආශ්චර්යයන් වලට සවන් දීමට එහි දී දරුවන්ට සිදු වේ.

බොහෝ විද්‍යාව උගන්වන ආචාර්ය මහාචාර්යවරු ඉංජිනේරුවන්ට අමතරව ගෙවල් හදන්නට වාස්තු විද්‍යාවේ පිහිට පතන්නේ ද වෛද්‍යවරුන්ට අමතරව දේවියන්ගේ ආශිර්වාදය ඉල්ලන්නේ ද මේ නිසා ය.

මැතූරූ හක් ගෙඩි විකුණා පොහොසත් වන්නට වංචනිකයන්ට අවස්ථාව පෑදී ඇත්තේත් අසරණ වී ඇති මිනිසුන්ට පිහිට වෙන මුවාවෙන් ඔවුන්ගේ යටි මඩියට අත පොවන්නට තුට්ටු දෙකේ මිනිසුන්ට හැකිව ඇත්තේත් මේ නිසා ය.

තමන්ගේ දේවාලේ කොත හොරකම් කරගත්විට පොලීසියට දුවන කපුවාගෙන් නැති වූ දෙය සොයා ගැනීමට මිනිසුන් පෙළඹෙන්නේත් මේ නිසා ය.

රාහු කාලය කියා වැඩ අතපසු කරන්නේත් හතර කේන්දරේ පාලුවෙලා කියා යසට ඉන්නා දරු දැරියන්ගේ අනාගතය අඳුරු කරන්නේත් මේ නිසා ය.

කිසිදු ආගමක් නරක නැත. ඒ නිසා ඒවා තහනම් කළ යුතු නැත. එහෙත් විචාර ශීලිව ඒවා දෙස බලන්නට දරුවන්ව යොමු කළ යුතු ය. බොහෝ ආගම්වල ශාස්තෘන් අදහස් කළ දේ අභිබවමින් පසු කලෙක එකතු වූ කුණු කන්දල් ද බොහෝ තිබිය හැකි ය. සමහරක් දේ සිය ශාස්තෘන් කෙරෙහි දැඩි ඇල්මක් ඇති කිරීම සඳහා නිර්මාණාත්මකව එකතු කළ සාහිත්‍යයට අයත් ය. ඒවා පිළිබඳ සංවාදයක් ආගමික ආයතන තුළම ඇති කළ හැකි ය. ඒ නිසාම ඒ සියල්ල ලෞකික ජීවිතයෙන් වෙන් කර තැබීම යහපත් ය.

සමහරෙකුට මෙවැනි යෝජනාවක් පවා නිවුනු සිතකින් විමසන්නට බැරි ය. හේතුව ඔවුන් ආගම වැරදි කොණකින් අල්ලා ගෙන සිටින නිසා ය. ඒ නිසාම මේ කාර්යය අමාරු ය.

ආගමත් රැකගෙන රටක් ලෙස ඉදිරියට යා හැක්කේ එසේ කිරීමට රජයට ධෛර්යයක් ඇත්තේ නම් හා එසේ කිරීමට ජනතාව තුළ සිටින තීරණාත්මක පිරිසකගේ ආශිර්වාදය ලැබේ නම් ය .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s