ෆයිල් – File

ඉස්සර ෆයිල් කිව්වේ ලිපි ගොනුවලට ය. පස්සෙ කාලෙක ෆයිල් කීවේ පරිගණකයේ ලිපි තැන්පත් කරන තැනක් හඳුන්වන්න ය. දැන් ෆයිල් කියන්නේ මැති ඇමතිවරු කළ වංචා දූෂණ පිළිබඳ කතාන්තර වලට ය.

ජේ ආර් ජනාධිපති කාලේ තමන්ගේ මීහරක් ගාල කන්ට්‍රෝල් එකේ තියාගෙන හිටියේ අස්වීමේ ලිපි නමැති කෙවිට භාවිතා කර ගෙන ය. වත්මන් ජනාධිපති තුමා ළග ඊට වඩා ෂුවර් බඩුවක් තිබේ. ඒ ෆයිල් ය.

දැන් ඉතින් පුළුවන් නම් ගාල කඩා ගෙන දුවපන් කො?

එහෙම කරන්න දැන් බැරි ය. ෆයිල් නොවන්නට ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණය සාර්ථක වෙනවා ය. ෆයිල් කතාව කිව්වා විතර ය. කං කෙඳිරි ගගා හිටි අය හ්ම් කියන්නේ නැතිව සරෙන්ඩර් වුනේ ය. ෆයිල් ඒතරම් බලගතු ය.

මේ ෆයිල් වෙන කා ළග වත් නැත. තියෙන්නේ ජනාධිපතිතුමා ළග විතරක් විය යුතු ය. නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතනවලට මේවා ලැබුනේ නම් ඒ ගොල්ලෝ ලැබෙන පරක්කුවෙන් ක්‍රියාත්මක වෙනවා ය. බැරි වෙලාවත් එහෙම වුනා නම් වෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුව වහන්න ය.

එහෙම වුනා නම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හා භෞමික අඛණ්ඩතාවයට කෙළ වෙනවා ය.

මේවා ජනාධිපතිතුමාගෙන් එහාට ගියේ නැත්තේ හොඳ වෙලාවට ය.

අප දැන් එකා මෙන් ජනාධිපතිතුමාට කිවයුත්තේ මේ ෆයිල් ඔය විදිහටම තියාගන්නා ලෙස ය.

තමන් ඒවා පාවිච්චි නොකරන බවට ජනපති දුන් පොරොන්දුවෙන්ම පෙනෙන්නේ එතුමාගේ සත්ගුණවත් බෝධිසත්ත්ව භාවය ය.

එතුමා අපේ ආයුෂත් අරගෙන මේ රට කුමන්ත්‍රණකාරයින්ගෙන් රැක ගන්නට ජිවත් වෙන්නට ඕනෑ ය. එතුමාට තුන් හෙලයේ කැමැත්ත ලැබේවා යි අපි ඉත සිතින් පතමු.

Advertisements

ජේ ආර්ගේ බහුබූත ව්‍යවස්ථාව

මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ ව්‍යවස්ථාවක් නැත. අපට ව්‍යවස්ථාවක් ඇත. එහෙම බැලුවහම අප සුද්දාට වඩා දියුණු ය.

සුද්දාට ව්‍යවස්ථාවක් නොතිබුනත් සුද්දා අපට ව්‍යවස්ථාවක් දුන්නේ ය. අප එය ඉවත දමා දෙවරක්ම ව්‍යවස්ථා හැදුවෙමු. දෙවැනි වතාවේ ඒක හැදුවේ ජේ ආර් ය. අප ඒකට කියන්නේ ජේ ආර්ගේ බහුබූත ව්‍යවස්ථාව කියා ය.

මේ ව්‍යවස්ථාව නිල නොලත් රජතුමා වෙත කෙතරම් බලයක් දුන්නේ ද යත් එතුමාට කළ නොහැක්කේ පිරිමියෙක් ගැහැණියක් කරන එක ය.

ජේ ආර්ම එය 16 වතාවක් සංශෝධනය කළේ ය.  ඊට පසු ද සංශෝධන සිදු විය. ව්‍යවස්ථාව මේතරම් වාරයක් සංශෝධනය කිරීම ගිනස් වාර්ථාවකට හේතු වුවා ද යන්න පැහැදිලි නැත.

අවසාන සංශෝධනය  එනම් 18, ව්‍යවස්ථාව මස්තක්ප්‍රාප්ත කළේ ය. දැන් තියෙන බලතල අනුව නම් ගැහැණියක් පිරිමියෙක් කරන එක වුව මහ ලොකු කජ්ජක් නොවන්නේ ය.

ජේ ආර් වැඩිපුරම බැණුම් ඇහැව්වේ ව්‍යවස්ථාවටත් විවෘත ආර්ථිකයටත් ය. ඒ දෙක ජේ ආර්ගෙන් පස්සේ වෙනස් වුනා නම් ඒ හොඳට නොව නරකට ය.

ඕනෑම නීතියකට ව්‍යාතිරේඛයක් තිබේ. ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් ද එය වෙනස් නැත. ව්‍යාතිරේඛය 17 වෙනි සංශෝධනය ය. එය සම්මත වුනේ ඒකමතිකත්වයෙනි. වැඩක් ඇති සංශෝධනයක් වුනා නම් එය පමණ ය. එය ව්‍යාතිරේඛයක් වන්නේ ඒ අර්ථයෙනි. ඒ නිසා දෝ එයට ආයුෂ තිබුනේ නැත. වැඩි ඡන්දයෙන් පමණක් සම්මත වූ අනිත් සංශෝධන සියල්ල වැජඹෙද්දී ඒක ඡන්දයෙන් සම්මත වූ එක පමණක් මිය ගියේ ය.

ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරන්නට පැමිණි අය ජේ ආර්ට බැණ බැණ ඒවා ශක්තිමත් කළෝ ය. ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරන්නට පොරොන්දු දුන් පැමිණි අයට ජනාධිපති පදවියට ලැබුණාට පසු ඒ පොරොන්දු මතක් වුනේ නැත. ඒ නිසා තවමත් ඇත්තේ බහුබුත ව්‍යවස්ථාවම ය. ඒක දැන් නම් බහුබූත තත්වයෙනුත් පහළටම වැටිලා ය.

දැන් නම් ඒක ඉවත් කරන්න කවුරු කවුරුත් ලෑස්ති වගේ පේනවා ය. හැබැයි ලෑස්ති වෙනවා විතර ය. අමුඩ ගහනවා විතර ය. එතැනින් එහාට මොකක්වත් සිදුවන පාටක් නැත.

මුලින්ම සෝභිත හිමියන් ය. දැන් රතන හිමියන් ය.

ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරන්නට ආණ්ඩුවත් කැමති ය. ඒ මැතිවරණයෙන් පසු ය. කලින් ඉටු නොකළ ඒ පොරොන්දුව නැවතත් දෙන්නට ආණ්ඩුව සූදානම් ය.

එජාපයත් ඊට කැමති ය. කලින් දෙන්නා දුන්න විදිහට පොරොන්දුවක් වුව දෙන්නට ඔවුන් ද නොපැකිළෙනු ඇත.

එහෙම බැලුවහම කවුරුත් අකමැති නැත. එහෙම තිබියදීත් එය වෙනස් වන්නේත් නැත. සමහර විට එය හදා ඇති නැකතේ හයිය නිසා වෙන්නට ඉඩ තිබේ. නැත්නම් අපේ ලැබීම නිසා වන්නට ද පුලුවන. මේ මොකක් වුනත් අපට කොචොක් කරමින් ජේ ආර් ගේ බහුබූත ව්‍යවස්ථාව වසර 36 ක්ම පැවතියේ ය.

මේ ව්‍යවස්ථාව කොතරම් බලගතු ද යත් විප්ලවකාරීන් පූස් පැටවුන් කරන්නට ඊට පුළුවන් වුනේ ය. එය තවත් බහුබූත කරන්නට 18 ගෙනා විට ඒ 18 විරුද්ධ අය ද අන්තිමේ දී තම විරුද්ධත්වය හංගාගෙන පක්ෂව අත ඉස්සුවේ එහි බල පරාක්‍රමය නිසා ය.

එයට අත ඉස්සූ අය දැන් පසුතැවිලි වුව ද එවෙලේ ඔවුන්ට වගේ වගක් නැති වූයේ ද එහි බල පරාක්‍රමය නිසා ය.

ලෝකයේ දක්ෂම හමුදාපතිට අන්තිමට පදක්කම් ටික නැතිවුනේ ද ඒක නිසා ය. අගවිනිසුරුට නින්දා මැද්දේ ගෙදර යන්න වුනෙත් ඒ නිසා ය.

එහෙම බලයක් ඒකට තියෙන්නේ සුද්දාගේ කුමන්ත්‍රණයක් නිසා වෙන්නටත් පුලුවන. සුද්දාගේ කිව්වාට ඒකේ ගැම්මක් ඇත්තේ ම නැත. බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ කිව්වා නම් ගතිය වැඩි ය. යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි බටහිර බලවේගයන් කිව්වා නම් වඩාත් ආශික් ය. අන්තිමේ දී බලාගෙන ගියහම ඒකටත් වගකියන්නට ඕනෑ සුද්දා ය.

සුද්දා යැංකින්ට පක්ෂපාත ජේ ආර් ලවා මකවන්නට බැරි සාපයක් අපට කර අැත්තේ ය. දැන් ඉතින් මේ සාපයෙන් ගැලවීමක් අපට නැත්තේ ය. එහෙම හිත හදා ගත්තහම අප විතරක් නොව රටේ කවුරු කවුරුත් වගකීමෙන් නිදහස් ය. සුද්දාගේ කරේ ඕනෑම එකක් එල්ලා නිදහස් වීමට ඇති අපේ දක්ෂතාවය ගැන මට සමහර වෙලාවට පුදුමත් හිතෙන්නේ ය. අපේ රට ආශ්චර්යක් වන්නේ ඒ නිසාම විය නොහැකි ද?

වැස්ස, කර්තෘ කාරක හා කර්ම කාරක සහ සෙනසුරා

අම්මප පුදුම වැස්සක් නෙ. දොරේ ගලන්න වහින්නෙ. සේදිලා යනව ඔක්කොම. ඒ අස්සෙ නායත් යනව.

පුදුමයකට වගේ වැස්ස ගැන බණින්නට ඇගිල්ල දික් කරන්නට කවුරුවත් නැත. වැස්ස වැටෙන්නේ ඉබේ ය. කර්තෘ කෙනෙකු නැතුව ය. කර්ම කාරකයෙන් ඇර වැස්ස ගැන ලියන්නට බැරි ය.

කර්ම කාරකය ටිකක් අමාරු ය. ඒ ලියන්න විතර ය. නැත්නම් ඒ තරම් පහසුවක් තවත් නැත. කර්තෘ කෙනෙකු නැති වුනාම වග කියන්න කෙනෙක් නැති නිසා ය.

වැස්ස වහින්නේ ය. නාය යන්නේ ය. වගකියන්නට වුවමනා නැත.

කෝච්චි පීලී පනිද්දී වගකියන්න නැති කල වැස්සට කෙසේ නම් වග කියන්න ද? මතට තිත තියද්දී මිනිස්සු දිගට හරහට බොන කොට වග කියන්න කෙනෙක් නැති කල නාය යෑම ගැන කෙසේ නම් වග කියන්න ද?

නාය යෑමේ අනතුරු ඇගවීමට රජයේ ආයතනයක් තිබේ. ඒ ජාතික ගොඩනැගිලි පර්යේෂණ ආයතනයයි. ඔවුන්ට තියෙන්නේ අනතුරු අගවන්නට ය. අනතුරු ඇගවූවාට ඉන් එහාට යමක් කරන්නට ඔවුන්ට බැරි ය. ඒ සඳහා බලයක් වත් වත්කමක් වත් ඔවුන්ට නැත.

ඉතිරි ටික තිබෙන්නේ ජනතාවට ය. එදා වේල කන්න පොර බදින අතර නවාතැන මාරු කරන්නට ඔවුන්ට බැරි ය. ඉතින් අනතුරු ඇගවුවාට යන්නට බැරි ය.

ඔවුන්ගේ පිහිටට එන්නේ පව් පින් ගැන දෙසන ආගම ධර්මයයි. පවක් කරල තියෙනව නම් ඉතින් මැරෙයි. කොහෙ හිටියත් ඉතින් මරණෙ වළක්වන්න පුලුවනෑ. එහෙම හිත හදා ගන්නට හෝ ආගමක් තියෙන එක එහෙම බැලුවහම හොඳ ය. නැත්නම් තමන්ගේ ජීවිත ගැන තමන් වගකිව යුතු යැයි දැන මුකුත් නොකර හිඳින්න වීමේ පාපයට ඔවුන් ගොදුරු වන නිසා ය.

දැන් එහෙම එකක් නැත. ගෙනා ආයුෂ ඉවර වෙලා ඔවුන් චුත වෙනවා ය.

ඒකට කවුරුවත් වගකිව යුතු නැත. ඒ නිසා කර්ම කාරකයෙන් මේවා ගැන ලියා ජීවිතයේ ඊළග අදියරට යා යුතු ය.

පින් ගන්නට කැමති අයට නම් මේ නාය යාමෙන් වාසනාව උදාවන්නේ ය. එහෙම බැලුවහම හැම අඳුරු වළාවකම රිදී රේඛාවකුත් තියෙන්නේ ය.

කර්මය ගැන පින් පව් ගැන විශ්වාසය නොකරන කවුරුවත් ඉන්නවා නම් කේන්දරය බලා ගැනීම හොඳ ය. සෙනසුරු මාරුව කොහොම අපට බලපායිද යන්න කිව නොහැකි ය. මේ ඔක්කොටම වගකිව යුත්තේ සෙනසුරාවන්නට බැරි ද? සෙනසුරාට කර්තෘත්වය පැවරිය හැකි නම් කර්ම කාරකයෙන් ලියන්නට කරදර වෙන්නට ඕනෑ ද නැත. එතකොට ලියන්න වෙන්නේ “සෙනසුරා නාය යැව්වේ ය“ කියා ය.

රටේ නහුතයක් කේන්දර කාරයින්ට මේ නාය යෑම නොපෙනුනාවත් ද? සෙනසුරා ඔවුන්ගේ ඔලුවට ද ඇතුළු වෙලා මෙය හැංගුවා වන්නට වුවත් පුළුවන. ඒ නිසා මේ ගැන කලින් නොකීවා යැයි ඔවුන්ට දොස් කීමේ තේරුමක් ද නැත.

අපි ආණ්ඩුව ගැන නම් කිසිවක් කීවේ නැත. ආණ්ඩුව කියල ඉතින් ඒකට හැම එකක් ම හොයන්න බැරි ය. යුද්දෙ දින්නා කියා අත්පය අකුලා ගෙන ඉන්නට බැරි ය. ඔක්කොටම කලින් කොටි ටිකට නැවත නැගිටින්නට ඉඩ නොදී කොහොම හරි මේච්චල් කර ගත යුුතු ය. මුස්ලිම් අන්තවාදීන් හා ක්‍රිස්තියානි මූලධර්මවාදීන් ද මෙල්ල කර ගත යුතු ය. එහෙම කරන අතරේ අපවත් සතුටින් තියා ගන්නට තෑගි බෝග දිය යුතු ය. රටේ අනාගතය පැහැබර කරන්නට මැතිවරණ පැවැත්විය යුතු ය. ඒ අල්ලපනල්ලේ ආණ්ඩුවේ ඔලුවට නාය යෑමක් ඇතුළු කිරීම හොඳ නැත. වගකිව යුතු රටවැසියෙකු හැටියට එය කොහොමටවත් හොඳ නැත.

ඒ විදිහට මම අවසානයේ රටේ වගකිව යුතු පුරවැසියෙකු බවට ද පත් වී ඇත්තෙමි. වැස්ස නිසා මා ලද එකම සතුට ඒක ය.

අපි නිදහස් ද? සුද්දාගෙන් නිදහස් ද?

koslanda land slide cartoon

ඇත්තටම අපි නිදහස් ද? සුද්දාගෙන් නම් නිදහස ලැබුනේ 1948 දී යැයි සමහරු කියති. සමහරු කියන්නේ ඒක සිදු වුනේ 1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාවෙන් බව ය. තව සමහරු නම් කියන්නේ අපට තවමත් සුද්දාට යටත්ව ඉන්නට සිදුව ඇති බව ය.

මට නම් හිතෙන්නේ එසේ ඉන්නට සිදුව ඇතැයි කියා නොව තවමත් සුද්දාට අප ඇත්තටම යටවී සිටින බව ය. අපේ රටට මොන දෙයක් වුනත් අපි තවමත් බණින්නේ සුද්දාට ය. එහෙම බැලුවහම සුද්දාට අපි යටත් ය. සුද්දාට මෙසේ කෙළවරක් නැතිව බණින්නේ ඇයි? ඌ අපේ සතුරා ය. අපේ සතුරාගේ මිතුරා ය. අපට විරුද්ධව කුමන්ත්‍රණය කරනවාට අමතරව ඌට වෙන වැඩක් තියෙන බවක් පේන්නට නැත.

එල්ටීටීය ඇති වුයේ 1980 වේ මුල් කාලයේ ය. ඒකේ වැරැද්ද අපේ නොවේ. සුද්දාගේ ය. එල්ටීටීය අපේ රට දෙකඩ කරන්නට සුද්දා ඇටවූ අට මගලකි.

අපේ රටේ මිනිසුන් මත්පැන් බොති. එ්වායේ කප් ගහති. වැරැද්ද සුද්දාගේ ය. අපි සිහි බුද්ධියෙන් හිටියොත් උන්ට වැඩක් දෙයි කියන බයට ඔය වහ ජරාව අපට පුරුදු කරන්නට ඇත.

අපේ රටේ මිනිසුන්ට නිදහස් නිවහල් චින්තනයක් නැත. වසර 66 ක් ඉකුත්වීත් බටහිර වහල් චින්තනයෙන් නිදහස් වන්නට අපට බැරිව තිබෙන්නේ සුද්දා නිසා ය. නිවහල් චින්තනයක් හදා ගන්නට බැරි ඒක ය. ඌ මොනවා හෝ ඉනාවක් අපට කවා තියෙන බව පෙනෙන්නට තියෙනවා ය.

අපේ රටේ කාම අපරාධ වැඩි වී ඇත. හිංසනය දරුණු ලෙස පැතිරී ඇත. වැරැද්ද සුද්දාගේ ය. උන් අපට කබල් චිත්‍රපටි පෙන්නා අපේ මනස දූෂණය කර ඇත. ඒ චිත්‍රපටි ගෙන්වන්නේ අප නොවේ. සුද්දාගේ ලෝකල් නියෝජිතයෝ ය. උන්ට ලෝකල් නියෝජිතයෝ වැහි වැහැලා ය. ඒකට වුනත් අපට බණින්නට තියෙන්නේ සුද්දාට ය.

ඇත්තටම අප අහිංසක ය. බෝපැලයක් තරම් අහිංසක ය. අහිංසක අප දූෂිත දේට යොදවා ඇත්තේ සුද්දා ය. එහෙම බැලුවහම සුද්දාට මොනවා කරත් මදි ය.

සිංගප්පූරුව මැලේසියාවෙන් වෙන් වුයේ අප සුද්දාගෙන් නිදහස ලැබුවාට වසර 15 ට පසු ය. එහෙත් සිංගප්පූරු වැසියන් සුද්දා සමහර අතින් පරදා ඉදිරියට ද ගොස් ඇත්තේ ය. උන් සුද්දන්ට බැණ බැණ සිටියේ නැත්තේ ඇයි? අඩු වශයෙන් මැලේසියාවට බැණ බැණ සිටියේ නැත්තේ ඇයි? ඒ උන්ගේ මෝඩකම ය. උන්ටත් තිබුනේ අපි වගේම සුද්දාට බැණ බැණ ඉන්න ය. නැත්නම් මැලේසියාවට බැණ බැණ ඉන්න ය. එහෙම කරා නම් අද වගේ නිස්සද්දව තමන්ගේ පාඩුවේ වැඩක් බලා ගෙන ඉන්නට උන්ට සිද්ද වෙන්නේ නැත. උන්ට හොද වැඩේ ය. අපි නම් ඒ මෝඩ කම් කරන්නේ නැත.

සුද්දාට එහෙම නිකම් යන්නට දෙන්නට අපට බැරි ය. අපි උන්ට බණින එක බණිනවා ය. දිගටම බණිනවා ය.  තව අවුරුදු සියයක් දෙසියයක් එහෙම බැණ බැණ ඉන්නට අපේ කල්පනාව තියෙනවා ය. සුද්දා මහ පල් මිනිහෙකි.