කපුමහත්තයා, හොරකම්, දෙවියන් හා දේවාලය

දේවාලයට යතත් අපට දෙවියන් හමු නොවේ. හමුවන්නේ එතුමාගේ නියෝජිතයා ය. ඒ කියන්නේ කපු මහත්තයා ය. සාමාන්‍යයෙන් බොහෝ නියෝජිතයන් නියෝජනය කරන තැනැත්තාට වඩා රැස්පොට් ය. ජනතාව නියෝජනය කරන මන්ත්‍රීවරු පමණක් නොව වෙනත් නිලතල නියෝජනය කරන්නන් පවා එසේ ය. කන්තෝරුවේ පියන් – දැන්නම් සිකියුරිටි ගාඩ් – නිලධාරියාට වඩා ගණන් ය. කපුවා එසේ නොවිය යුත්තේ ඇයි?

දෙවාලයක කිසියම් දෙයක් නැති වුනොත් කපුවා පොලීසියට යන නමුත් අපේ මොකක් හරි නැති වුනහම දෙයියන්ගේ උදව් බලා ගෙන අප යන්නේ මේ කියන කපු මහත්තයා ලඟට ය.

ඒ අපේ හිතේ කොතැනක හෝ පොලීසියට වඩා දෙවියන් බලවත් යැයි ලියා තිබෙන නිසා ය. එය කවදා කවුරු ලිව්වාදැයි මතක නැතත් එය මකන්නට බැරි ලෙස ලියා තිබෙන නිසා ය.

හොරකමක් වුනහම ඉස්සෙල්ලම දේවාලයට දුවන්නේ හොරකම් කළ එකා ය. ඒ දෙවියන් ඉදිරියේ දනින් වැටී කපු මහත්තයට ද පංගුව දී පොලීසියෙන් බේරා දෙන ලෙස ඉල්ලන්නට ය.

ඊළගට දේවාලයට යන්නේ හොරකමට ලක් වූ පුද්ගලයා ය. නැතිවූ බඩුව කෙසේ හෝ සොයා දෙන ලෙස කරන ඉල්ලීමක් ද ඇතිව ය. හොඳට බැලුවොත් ඒ ඉතින් ඉතිරි ටිකත් නැති කරගන්නට ය.

හොරකම් කළ තැනැත්තාත් ඊට ලක්වූ තැනැත්තාත් යන දෙන්නාම දෙවියන්ගේ ගෝලයෝ ය. උදේ හවස පහන් තියන්නෝ ය. දෙවියනට වඳින්නෝ ය. කපු මහත්තයාත් දේවාලයත් කොටින්ම කිව්වොත් දෙවියනුත් නඩත්තු කරන්නෝ ය. ඉදින් දෙවියන් කළ යුත්තේ කුමක් ද?

දෙවියන්ට දැන් නම් උභතෝකෝටියකටත් එහා ප්‍රශ්නයක් ඉතිරි වන්නේ ය. මේ දෙන්නාගේම දුක් ගැනවිල්ල සාධාරණ ය. එකෙක්ට අහුවීමේ බය ය. අනෙකාට අහිමි වීමේ දුක ය. කොටින්ම දෙකම දුක හිතෙන ඒවා ය.

දෙවියන්ගේ තීන්දුව කුමක් වනු ඇත් ද?

ඒක නම් දන්නේ දෙවියන්ම පමණකි.

මේක දෙවියන්ගෙන් අසා දැනගන්නට පුලුවන් අයෙක් වේ නම් ඒ සැනින් අපටත් පයිණ්ඩයක් එවනු ඇතැයි අපි උදක්ම විශ්වාස කරමු.

හැබැයි අප සහසුද්දෙන් දන්නා එකක් තිබේ. ඒ හොරාගේත් හොරකම් කරනු ලැබු තැනැත්තාගේත් දුක්ගැනිවිලි දෙකම අත යට ගාණක් තිබ්බහම කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව කපු මහත්තයා දෙවියන්ට දන්වන බව ය.

ඊට පස්සෙ වෙන දේ ගැන කපු මහත්තයා වගකියන්නේ නැත. කිසි දෙයක් ගැන කිසි කෙනෙක් වග නොකියන රටක කපු මහත්තයා පමණක් ප්‍රතිඵල ගැන වගකිව යුතු යැයි කියන්නට කාටවත් අයිතියක් ද නැත.

Advertisements

හරක්

උන් කොච්චරවත්ම කන්නේ තණකොළ ය. මොන රහකටදැයි අපට හිතෙතත් උන්ගේ ප්‍රධාන ආහාරය තණකොළ ය.

ගොන් මිනිසුන්ට කියන්නේ හරක් කියලා ය. ඇත්තටම ගොන් කියන්නේ ද හරකුන්ට ය. ඒ ගොන් යන්න ගොන්නු/ගොනුන් යන්නෙන් බිඳී ආවකි.

සම-හරක් මිනිසුන් හරක් සම වගේ ය. කොච්චර තැලුවත් ලස්සන සද්දයක් දෙනව මිසක් අාඩපාලි කියන්නේ නැත. එහෙම අයට පිදුරු තෑගි ලෙස යවා නිග්‍රහ කරන්නට සමහරක් දෙනා පෙළඹී සිටිති.

ගහෙන් වැටුණ මිනිසාට අනින්න බලා ඉන්නේ ගොනුන් ය. ඒ කියන්නේ හරක් ය. උන් නම් ඇත්තටම හරක් ය.

හරකෙකු වගේ ජීවත් විය හැකි නම් කරදර අඩු ය. තියෙන්නේ කාල බීල තමන්ගෙ පාඩුවේ ඉන්න එක ය. මද කිපුනහම එය නිමාගන්නවා ඇරෙන්නට කුලප්පු වෙන්නට වෙන ඕනෑ කමක් ද එවිට ඇතිවන්නේ නැත.

අන්දරේට හරකෙක් වගේ ඉන්න යයි අන්දරේගේ අම්මාගෙන් අවවාද ලැබූ විට අන්දරේ කළේ බොහෝ හරක් මෙන් කරබා ගෙන ඉන්න එක නොවේ. කුලප්පු වූ හරකෙකුගේ භූමිකාවට ඇතුලු වීම ය. අම්මා නම් අදහස් කළේ බහුතරයක් හරක් මෙන් කරබා ගෙන ඉඳීවි කියා ය.

අන්දරේගේ කතාව අපට මතක් කරන්නේ අලි ගානට නැතත් කුලප්පු වන හරක් ද හදිසියේ සිටිය හැකි බව ය. ඒ උන් ප්‍රකෝප කරොත් ය. නැතිනම් බය කරොත් ය.

කීකරු හරකෙක් පවා අනවශ්‍ය විදිහට තරහ නොගැස්සීමට හරකුන් පාලනය කරන අය වග බලා ගත යුතු ය.

සමහරක් හරක්ට ආදරේ ය. කොටින්ම මිනිසුන්ටත් වඩා ආදරේ ය. මිනිසුන්ට ගැහැව්වාට මැරුවාට උණුවන්නේ නැති උන්ගේ හදවත් හරක් වෙනුවෙන් වැක්කෙරෙන්නේ ය. එහෙම බලා ගෙන ගියහම හරකෙකු වෙන එක හොඳ ය.

මේක ගැන කළ සාකච්ඡාවක් අවසන් වූයේ මේක හරකුන්ට ගිය රටක් කියා කියමින් ය.

බැලුවහම ඒකත් ඇත්ත ය. රට ගිහින් ඇත්තේ හරකුන්ට ය. ඒ නිසා කරන්නට ඇති හොඳම දෙය කවුරු කවුරුත් හරකුන් වෙන එක ය.

බෙහෙත්, වෙඩි බෙහෙත් සහ දත් බෙහෙත්

බෙහෙත් දෙන්නේ ලෙඩට ය. එතකොට වෙඩි බෙහෙත් දෙන්නේ මොන ලෙඩේට ද?

සමහර අයට අනුව ඒකත් ලෙඩකට දෙන බෙහෙතක් ය. ඒ සමාජ රෝගවලට ය.

සමාවෙන්න. සමාජ රෝග කිව්වහම පොඩ්ඩක් පැටලෙන සුළු ය. මේ කියන්නේ ලිංගික ආශ්‍රිත රෝග ගැන නොවේ. සමාජ ප්‍රශ්න ඔඩු දුවා හැදෙන ලෙඩට ය. හැම බෙහෙතකින් ලෙඩ හොද වෙන්නේ නැත. ලෙඩා මලත් බඩ සුද්දයි කියන්න පුලුවන් වර්ගයේ බෙහෙත් ද තිබේ. සමහරු කියන්නේ වෙඩි බෙහෙත් ද ලෙඩා මරා බඩ සුද්ද කරන බෙහෙතක් කියා ය. අන්තිමේ බඩ සුද්ද වුනත් ලෙඩා පරලෝකප්‍රාප්ත වෙලා ය.

එතකොට දත් බෙහෙත් අයිති මොන වර්ගයට ද? එය දෙන්නේ ද ලෙඩකට බව ඇත්ත ය. එහෙත් අනිත් බෙහෙත් දෙක මෙන් හැදුනාම නොවේ. හැදෙන එක වළක්වා ගන්නට ය.

මිනිසුන් හැදුනාම බෙහෙත් ගන්නට වුවමනාව දැක්වූවත් ඒ සමාන උනන්දුවක් වළක්වා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් ගන්නේ නැත. දොස්තරලාට වෙන කාටවත් නැති තරමට බිස්නස් තියෙන්නේ මිනිසුන්ගේ මේ දුර්වල කම නිසා ය. ලෝකයේ බිහිසුණුම ත්‍රස්තවාදී සංවිධානය අභිබවා යුද්ධය ජය ගන්නට පුළුවන් වූ අපට ඒ යුද්ධය ඇති වීම වළක්වා ගන්නට ශක්තියක් තිබුනේ නැත්තේත් ඒ නිසා විය යුතු ය.

එහෙම බැලුවහම දත් බෙහෙත් ඇතත් දත් ආශ්‍රිත රෝග ද ඒ සමානවම ප්‍රචලිත වීම පුදුමයට කරුණක් වෙන්නට බැරි ය.

බෙහෙත් වර්ග පිළිබඳ ලයිස්තුව එතැනින් ද අවසන් නොවේ. තවත් ආකාරයක බෙහෙත් වර්ගයන් ද තිබේ. ඒ වර්ගයන් හදුන්වන්නේ සිංහල හා ඉංග්‍රීසි බෙහෙත් ලෙස ය. වර්ගවාදය කොයි තැනත් මතුවන උඩ දමන එකක් නිසා බෙහෙත් වලට විතරක් ඒකෙන් වෙන්ව විසීමට පුලුවන් කමක් ලැබී නැත.

සිංහල ජාතිය ගැන කතා කරන බොහෝ අයට ඉංග්‍රීසි රටවල පුරවැසි භාවය ඇති වාක් මෙන්ම සිංහල බෙහෙත් වර්ණනා කරන බොහෝ දෙනෙක් ද තමන්ට හෝ තම ඥාතී හිතේෂීයෙකුට අමාරුවක් වුනහම සොයා යන්නේ ඉංග්‍රීසි බෙහෙත් ය.

ඒ සිංහල බෙහෙත් (කසාය) තිත්ත නිසාම නොවේ. කට මොනවා කිව්වත් දිවට බොරු කියන්න බැරි නිසා ය. එකක් කියලා එකක් කිරීම ජාතික චාරිත්‍රයක්ය කියන තරමට කියන බණත් පිලිපදින බණත් අතර මහා ආගාධයක් ඇති නිසා ය. වැදි බණ බුදු බණ අභිබවා ගොස් තිබෙන නිසා ය.

තවත් ලියන්න ගියොත් වෙන්නේ මටත් බෙහෙත් බොන්න ය. ඒ නිසා ඔය හොඳටම ඇති ය.